Posts

Լոս Անճելըսի «Շողակաթ» Շաբաթօրեայ Նոր Վարժարանի Բացումը

Դպրոցական վերամուտի նախօրէին կրթա-մշակութային կեանքն սկսաւ վերաշխուժանալ Կլենտէյլի հայահոծ գաղութէն ներս: Արդարեւ «Շողակաթ» մանկա-պատանեկան մշակութային կեդրոնն օժտուեցաւ շաբաթօրեայ նոր վարժարանով մը: Այս կապակցութեամբ յատուկ հանդիսութիւն մը տեղի ունեցաւ Կլենտէյլի Հայ Աւետարանական Եղբայրներու Եկեղեցիին մէջ Օգոստոսի 24ին, 2019:

Եկեղեցւոյ հովիւ Վեր. Տիգրան Շանլեան իր բացման խօսքին մէջ ջերմօրէն ողջունեց ներկաները եւ ըսաւ թէ «Շողակաթ» մանկա-պատանեկան մշակութային կեդրոնը Հայ Աւետարանական Եղբայրներու եկեղեցիին հովանաւորութեան ներքեւ, հոգեւոր սնունդին հետ զուգահեռ, կ’ուզէ ամբողջացնել իր առաքելութիւնը, կերտելու տիպար հայորդիներ, ծաղկեցնելու հայու ինքնութիւնը մատղաշ սերունդին մօտ:

ԱՄՆ-ի արեւմտեան շրջանի Հայ Աւետարանական հանայնքի նախկին հովուապետ Վեր. Յովսէփ Մաթոսեան իր Օրհնութեան աղօթքով եւ նորաբաց կառոյցի կարեւորութիւնը նշելով, յաջողութեան եւ բարի երթի մաղթանքներ փոխանցեց հիմնարկի վարիչներուն:

Անգլերէն լեզուով ելոյթ ունեցաւ Ռոպին Էլմասեան եւ իր բարեմաղթութիւնները ըրաւ «Շողակաթ» մանկա-պատանեկան մշակութային կեդրոնին:

«Մասիս» շաբաթաթերթի անունով ելոյթ ունեցաւ Գաբրիէլ Մոլոյեան: Ան իր ուրախութիւնն ու գոհունակութիւնը յայտնեց ի տես սփիւռքի պայմաններուն մէջ, հայ լեզուի եւ ինքնութեան պահպանութեան գծով կատարուած նման նախաձեռնութիւններուն, որոնք իրենց դրական ազդեցութիւնը պիտի ունենան օտար ափերուն հասակ առնող նոր սերունդին վրայ:

Իր հերթին Վեր. Միքայէլ Եուսուֆեան բարձր գնահատեց «Շողակաթ»ի նախաձեռնութիւնն ու հայ լեզուի պահպանման համար կրթօճախներու վերապահուած ազգօգուտ առաքելութիւնը: Ան իր ելոյթն աւարտեց ըսելով «Ոգեւորենք նոր սերունդը հայ ըլլալու հպարտութեամբ: Սիրենք հայ լեզուն, խօսինք հայերէն եւ պահպանենք մեր ինքնութիւնը»:

Սրտի խօսքով հանդէս եկաւ «Շողակաթ» մանկա-պատանեկան մշակութային կեդրոնի եւ շաբաթօրեայ վարժարանի վարիչ տնօրէնուհի Մարալ Թարխանեան-Օղիկեան: Իր ելոյթէն յայտնի եղաւ որ շաբաթօրեայ վարժարանի գործունէութիւնը պիտի ընդգրկէ հայերէն լեզուի ուսուցում՝ արեւելահայերէն եւ արեւմտահայերէն բաժիններով: Ուսման ծրագրին մէջ ընդգրկուած են նաեւ յատուկ դասապահեր սերմանելու հայ մշակոյթի աւանդները պատանիներու հոգիներէն ներս, երգի, երաժշտութեան, պարի եւ ասմունքի միջոցով, որոնք հայկական բարքերու եւ սովորութիւններու ծանօթացման հետ, մատղաշ նորահաս սերունդին մօտ պիտի ծաղկեցնեն հայու ինքնութիւնը:

Գոործադրուեցաւ գեղարուեստական պատշաճ յայտագիր մը, մասանակցութեամբ Ա. Պուլպուլեանի (նուագ) եւ Աննա Սթեֆանիտի (մեներգ):

Սոյն կրթամշակութային միջոցառումն աւարտեցաւ Վեր. Յովհաննէս Մելգոնեանի ոգեւորիչ ելոյթով ու աղօթքով:

Գնահատելի միջոցառում մը արդարեւ: Բարի երթ եւ արգասաբեր ճանակարհ նուիրեալ նախաձեռնողներուն:

 

Գ. Մոլոյեան

 

This article was originally published in Massis Weekly Vol 39 Issue 32

Յիսուսի Հպումը

Դանիէլ 10:10,11

Ահաւասիկ գործողութիւն մը, որուն կը կարօտինք: Նոյնիմաստ գործողութիւններ են հպիլ, դպչիլ, դպիլ, շփշփել, թաթել ու քսուիլ, ասոնք Հայերէն բառարանին արձանագրութիւններն են: Հպիլ կը նշանակէ նրբութեամբ եւ քնքշութեամբ դպչիլ:

Կեանքի ընթացքին տարբեր հպումներ վայելած ենք ու կը վայելենք, ինչպէս մայրական հպումը մեր կեանքի առաջին պահերէն, ապա ընտանիքի անդամներու, ազգականներու եւ սիրելիներու հպումը: Այս բոլորին կը գերազանցէ Յիսուսի հպումը:

Հպումը ապահովութեան, քաջալերանքի, կարեկցութեան եւ սիրոյ արտայայտութիւն է ու փոփոխութիւն կը ներմուծէ մեր կեանքին մէջ, յատկապէս կենդանի Աստուծոյ Որդւոյն հպումը:

Այստեղ հարկ է յիշել այն փոփոխութիւնները որոնք կը պարգեւէ Յիսուս Քրիստոսի հպումը:

Ա.- Անոր հպումը կը զօրացնէ- Դանիէլ 10

Աստուծոյ Խօսքը մեզի կը տեղեկացնէ թէ Դանիէլ «երեք շաբաթ սուգի մէջ էի». ախորժելի կերակուր չկերաւ, բերանը միս եւ գինի չմտաւ, նոյնիսկ իւղով չօծուեցաւ: Ապա տեսիլք մը տեսաւ, մեծ տեսիլք մը ու իր վրայ ոյժ չմնաց, ձայն մը լսեց ու երեսին վրայ գետին ինկաւ, «ահա ձեռք մը դպաւ ու ինծի վերցուց», ետքը 18րդ համարով նորէն ինծի դպաւ «Մի վախնար, ով սիրելի մարդ, խաղաղութիւն ըլլայ քեզի, ուժովցիր ու քաջ եղիր»:

Յոգնածին, տկարին ու վախցողին Յիսուս զօրացնող հպում ունի: Կեանքի տարբեր ելեւէջներուն մէջ գիտակցիր թէ Ան կը զօրացնէ եւ Առաքեալին հետ բացականչէ «ամէն բանի կարող եմ, անով որ զիս կը զօրացնէ»:

Բ.- Անոր հպումը կը կենդանացնէ- Ղուկաս 7

Յիսուս Նային քաղաքին դրանը մօտեցաւ, ահա մեռել մը դուրս կը հանէին. մօրը մէկ հատիկ տղան մեռած էր ու կինը որբեւայրի էր: Յիսուս խղճալով այս կնկան ըսաւ, «մի լար» ու դագաղին դպաւ ու ըսաւ «ով պատանի քեզի կ’ըսեմ ելիր», ան ելաւ,

նստաւ եւ սկսաւ խօսիլ, ու ամէնն ալ վախով բռնուած զԱստուած կը փառաւորէին ու կ’ըսէին «մեծ մարգարէ մը ելեր է եւ Աստուած իր ժողովուրդին այցելութիւն ըրաւ»: Ամէն մարդ լսեց այդ դէպքին մասին:

Յիսուս ըսաւ «Ես եմ յարութիւնը եւ կեանքը, ով որ ինծի կը հաւատայ բնաւ պիտի չմեռնի»:

«Ան որ Որդին ունի կեանք ունի»: Երբ մեղքերու ու յանցանքներու մէջ մեռած էինք Ան եկաւ ու դպաւ մեզի ու կենդանացուց:

Գ.- Անոր հպումը կը բժշկէ- Մատթէոս 8,9

Բորոտ մը եկաւ Յիսուսի, երկրպագութիւն կ’ընէր ու կ’ըսէր «Տէր եթէ ուզես, կրնաս զիս մաքրել»:Եւ Յիսուս ձեռքը երկնցնելով դպաւ անոր ու ըսաւ «կ’ուզեմ մաքրուէ» եւ շուտ մը անոր բորոտութիւնը մաքրուեցաւ: Բորոտութիւնը այդ օրերուն անբուժելի հիւանդութիւն էր, բորոտները քաղաքէն դուրս առանձին կը բնակէին: Մեղքը մարդկային միջոցներով անբուժելի է, սակայն դարմանը Ա. Յովհաննուի մէջ կը տրուի «եթէ խոստովանինք մեղքերնիս, հաւատարիմ ու արդար է անիկա մեր մեղքերուն թողութիւն տալու եւ բոլոր անիրաւութենէ սրբելու»:

Երկու կոյրեր աղաղակեցին «ողորմէ մեզի, Որդի Դաւթի»:

Այդ օրերուն Արեւելքի մէջ կուրութիւնը լուրջ հարց մըն էր: Արձանագրութիւնները կը վկայեն թէ Յիսուս նուազագոյն վեց կոյրեր բժշկեց, ամէն մէկուն պարագան ալ տարբեր էր:

Այս երկուքը ճանչցան եւ ընդունեցին թէ Յիսուս Քրիստոս Դաւիթի Որդի է, եւ վճռած էին Անոր հետեւիլ մինչեւ տունը, անշուշտ իրենց առաջնորդող ընկերներ ունէին: Յիսուս անոնց հաւատքը գնահատեց երբ հարցուց «կը հաւատա՞ք թէ կրնամ այս բանը ձեզի ընել», «Այո, Տէր»-ը իրենց դաւանութիւնն էր: Կուրութիւնը հոգեւոր տգիտութիւն է: Ահաւասիկ մեղաւորը վերստին ծնունդի պէտք ունի, միայն այս փորձառութենէն ետք է որ կրնայ Աստուծոյ բաները տեսնել: Եթէ հաւատացեալը չաճի կը վնասէ իր հոգեւոր տեսողութեանը:

Յիսուս անոնց աչքերուն դպաւ եւ ըսաւ «ձեր հաւատքին պէս ըլլայ -զգոյշ կեցէք մէկը չիմանայ»:

Դ.- Անոր հպումը կը թարմացնէ- Մատթէոս 9

Պետրոսի զոգանչը ջերմով բռնուած էր ու Յիսուս անոր ձեռքին դպաւ ու ջերմը հեռացաւ, ելաւ ու ծառայութիւն կ’ընէր: Հպումը ջերմութիւնը փոխեց ու պարգեւեց թարմութիւն:

Մեղքին այրող, վիրաւորող ազդեցութիւնները կրնան դարմանուիլ Յիսուսի կողմէ, Ան բժշկապետն է, պէտք չունի ախտաճանաչում կատարելու, Ան գիտէ եւ կարող է:

Որպէս արդիւնք շատեր լսեցին, դիւահարներ բերին, խօսքով հանեց չար ոգիները եւ բժշկեց բոլոր հիւանդները, ինչո՞ւ, որպէսզի Եսայի մարգարէին ձեռքով ըսուած խօսքը կատարուի «Անիկա մեր հիւանդութիւնները վերցուց եւ մեր ցաւերը կրեց»:

Ե.- Անոր հպումը կ’ողորմէ- Մարկոս  7

Տիւրոսի եւ Սիդոնի սահմաններէն ելլելով եկաւ Գալիլիայի ծովեզերքը Դեկապոլիս… մէկը բերին անոր առջեւ, խուլ եւ դժուարախօս, կ’աղաջէին որ անոր վրայ ձեռք դնէ: Իր մատերը անոր ականչներուն խոթեց, թքաւ եւ անոր լեզուին դպաւ, ըսաւ Եփրաթա Արամերէն բառ մըն է որ կը նշանակէ բացուէ, արձակէ:

Յիսուս այս հիւանդը հեռացուց ժողովուրդէն:

Այս մարդը չլսեց Յիսուսի ըսածը, սակայն ստեղծագործութիւնը լսեց ստեղծիչին պատուէրը ու մարդը բժշկուեցաւ:

Ոչ միայն Յիսուս կրնայ մեզի դպչիլ, բայց նաեւ մենք կրնանք իրեն դպնալ ինչպէս կինը Անոր հանդերձին քղանձքին դպաւ եւ արիւնահոսութիւնը դադրեցաւ:

Թող Տէր Յիսուս դպչի մեզի զօրացնելու, կենդանացնելու, բժշկելու, թարմացնելու եւ ողորմելու:

Թող Յիսուս դպչի մեզի մեր առօրեային մէջ:

 

© 2019 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 27,  Թիւ 233

Antranig Afsharian: Friend and Brother-in-Christ Not Forgotten