Քրիստոսի Մարմնաւորուիլը

Գաղատացիս 4:1-7

Երբ Յիսուս Քրիստոսի մարդեղութեան մասին կը խորհինք, անոր պատմական տեղեկութիւնները երեք աւետարաններուն (Մատթէոս, Ղուկաս եւ Յովհաննու) –ի մէջ ունինք: Այս տրուած ծանօթութիւնները ոչ մէկ ձեւով հակասական են, հապա իրար ամբողջացնող են եւ պէտք է միասին առնել, որպէսզի մեր Փրկչին ծնունդին ամբողջական պատկերը ունենանք:

Մինչ Աւետարանիչները Աւետարաններով մեզի կը ներկայացնեն մարդեղութեան պատմական տեղեկութիւնները, Պօղոս առաքեալ Գաղատացիներու 4-րդ գլուխով կու տայ դէպքին վարդապետական բացատրութիւնը: Ուշադրութեամբ հետեւելով պիտի կռահենք երեք հիմնական ճշմարտութիւններու շեշտադրումը:

Ա. Մարդեղութեան ժամանակը, Աստուած ե՞րբ Իր Որդին ղրկեց.-

Ե՞րբ տեղի ունեցաւ այս դէպքը: Մատթէոս աւետարանիչը կ’ըսէ թէ տեղի ունեցաւ «Հերովդէս Թագաւորի օրերուն»: Մենք մեր օրացոյցներէն գիտենք որ մօտաւորապէս երկու հազար եւ աւելի տարիներ առաջ էր, երբ Աստուած Իր Որդին աշխարհ ղրկեց. սակայն Գաղատացիս 4:4-ի մէջ կը տեղեկանանք «ժամանակի լեցուելուն» էր:

Աստուած ստեղծագործութեան մէջ ժամանակացոյցով գործեց եւ Ծննդոցի առաջին երկու գլուխները կ’ապացուցեն այդ: Ստեղծագործութեան աշխատանքին մէջ ծրագիր մը կար, կարգ կանոն եւ կերպ, նոյնը ճիշդ է փրկագործութեան պարագային, որ կ’ընդգրկէր Իր Որդին ղրկել նմանութեամբ մեղանչական մարմինի:

Աստուած նշանակեց փրկագործութեան ժամանակը ամէն մանրամասնութիւններով եւ այս ժամանակը նշանակուած էր անցեալ յաւիտենականութեան: Ճշգրիտ ժամանակն ալ նախապէս ըսուած էր, Յիսուսի ծնունդէն չորս հազար տարիներ առաջ (Ծննդոց 3:15):

Աստուածային տեսանկիւնէն դիտելով Յիսուս եկաւ ճիշդ ժամանակին, երբ աշխարհ պատրաստ չէր բարոյապէս, հոգեւորապէս, քաղաքականապէս, կրօնապէս եւ ազգայնապէս, սակայն պէտք ունէր: Ներկայիս լաւ է յիշել որ Աստուած տակաւին ժամանակացոյցով կը գործէ:

Բ. Մարդեղութեան Բնոյթը – Աստուած Ի՞նչպէս Իր Որդին ղրկեց.-

Ասիկա յայտնուած է երեք արտայայտութիւններով, Գաղատացիս 4:4-ի մէջ:

Առաջին, «Աստուած ղրկեց Իր Որդին», գլխաւոր գործողը Աստուած Ինքն է, երբ կը հետեւինք Յովհաննու 3:16-ի այդ աւելի կը յստականայ, եւ նայելով Սաղմոս 40:7-ին կը նկատենք որ կ’ակնարկէ Յիսուս Քրիստոսի նախագոյութեան:

Երկրորդ, «Կնոջմէ եղաւ (ծնաւ)», Տէր Յիսուս «կնկայ սերունդէն» էր: Երբ երկիր եկաւ Իր աստուածութիւնը մարդկութիւն հագած էր, որովհետեւ Ան Աստուած- մարդ էր եւ ոչ թէ մարդը որ Աստուած եղաւ: Կնոջմէ եղաւ եթէ ոչ ուրիշ ի՞նչ ձեւով ոեւէ մէկը կրնայ այս աշխարհը գալ ի բացառեալ «ըլլալով» կամ կնոջմէ ծնելով: Այս արտայայտութեամբ կը հռչակուի որ Տէր Յիսուս յատուկ էր անձով եւ Իր ծննդեան կերպով:

Երրորդ- «Օրէնքին տակ մտաւ»

Իր մարմինի օրերուն, մեր Տէրը ենթակայ էր .-

ա. Ծիսական օրէնքին, որովհետեւ Ան թլփատուեցաւ եւ տաճար բերուեցաւ, Ան տաճարին մէջ պաշտեց եւ տաճարին տօնակատարութիւններուն  մասնակցեցաւ, «երբ ութը օրերը լման եղան մանուկը թլփատուեցաւ…» (Ղուկ. 2:21):

բ. Ընկերային օրէնքին, Ան ենթակայ էր Իր ծնողքին «եւ իջաւ անոնց հետ ու գնաց Նազարէթ, եւ անոնց հնազանդ էր…» (Ղուկ. 2:51):

գ. Բարոյական օրէնքին, Ան ամէն քայլափոխի օրէնքը պահեց: Ինք յայտարարեց որ չէ եկած «օրէնքը քանդելու այլ կատարելու»:

Պահ մը խորհինք Իր իսկ սահմանափակումը, փառաւոր Աստուածը օրէնքին ենթակայ կ’ըլլայ:

Գ. Մարդեղութեան Նպատակը – Աստուած ինչո՞ւ Իր Որդին ղրկեց.-

Տէր Յիսուս ինչո՞ւ պէտք ունէր երկինքէն երկիր գալու եւ ծնելու Բեթլէհէմի մսուրին մէջ: Գլխաւոր երեք նպատակներ կան, որոնք յիշուած են Գաղատացիս 4:5, 6 եւ 7-ի մէջ:

ա. Ան եկաւ որպէսզի փրկուինք (5րդ համար): Այս պարագային փրկել կը նշանակէ օրէնքին գերութենէն եւ անէծքէն ազատել: Օրէնքին անէծքը պատիժն է որ կու գայ, որովհետեւ մենք օրէնքը կոտրած ենք եւ հետեւաբար անէծքի տակ ենք ու պատիժի վտանգին առջեւ: Բայց Յիսուս Քրիստոս եկաւ մեզի օրէնքին անէծքէն փրկելու, ու այս գործը Իր կեանքը տալով եւ Գողգոթայի վրայ Իր արիւնը թափելով: Փառք Աստուծոյ այս սքանչելի, սիրայօժար, անզուգական գործին համար:

բ. Ան եկաւ որպէսզի որդեգրութիւնը ընդունինք (5րդ համար): Աստուծոյ նպատակը մարդեղութեան մէջ, մեզի Աստուծոյ որդիներ ընելն էր եւ այս որդիութիւնը հիմնուած է փրկագործութեան վրայ, «փրկէ, որպէսզի ընդունինք կամ ստանանք…»: Աստուածոյ Որդին եղաւ մարդու որդի, որպէսզի մարդոց որդիները կրնան Աստուծոյ որդիներ ըլլալ: Ուրեմն որո՞նք են Աստուծոյ որդիները: Անոնք են որոնք որդեգրութեան Հոգին ունին իրենց սրտերուն մէջ «Աստուած Իր Որդւոյն Հոգին ձեր սրտերուն մէջ ղրկեց (6րդ համար):

գ. Ան եկաւ որպէսզի Յիսուս Քրիստոսով Աստուծոյ ժառանգորդներ ըլլանք (7րդ համար):

Երբ Հռովմայեցիս 8-ին կը նայինք, ուր մենք Յիսուս Քրիստոսի հետ ժառանգակիցներ ենք, որովհետեւ Ան բաժնեկցեցաւ մեր մարդկութիւնը բոլոր յետագայ տառապանքներով, որոնք Իր բաժինը եղան, որպէսզի մենք Իր շնորհքով եւ Իր վրայ եղած հաւատքով բաժնեկցինք Իր փառքը: Ղուկաս 15-ի առակով հայրը իր մեծ որդիին ըսաւ, «Դուն միշտ ինծի հետ ես եւ ինչ որ ունիմ քուկդ է»: Ահա այս է որ մեր Հայրը կ’ըսէ Իր որդիներէն ամէն մէկուն, քեզի եւ ինծի, եւ կու տայ փրկութիւն, որդեգրութիւն եւ ժառանգակցութիւն, ասոնք մեծագոյն նուէրներն են որոնք կրնանք ունենեալ, ուստի ցնծանք եւ խայտանք:

 

© 2021 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 29,  Թիւ 242

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA).

Անսահման Կարելիութիւններ

«Ինծի կանչէ ու քեզի պատասխանեմ, եւ քեզի մեծ ու խորին բաներ պատմեմ, զորոնք դուն չես գիտեր» Երեմեայ 33:3

 

Աստուծոյ կոչն ու հրաւէրն է, որպէսզի փրկուածներ աղօթեն, եւ մեղաւորներ աղօթեն փրկութեան համար:

Նոյնիսկ Աստուածաշունչի պարզ ընթերցող մը կը յայտնաբերէ անոր էջերուն վրայ, որ այրեր եւ կիներ որոնք աղօթեցին, իրենց աղօթքներուն պատասխանը ստացան: Որպէսզի հիմնաւորենք այս միտքը պէտք է մտաբերենք ու խորհինք որոշ անուններու մասին, Աբրահամ, Մովսէս, Աննա, Սամուէլ, Դաւիթ, Դանիէլ եւ ուրիշներ Հին Կտակարանէն, Պետրոս, Պօղոս եւ Յովհաննէս Նոր Կտակարանէն:

Այս բոլոր օրինակներէն աւելի երբ կը կարդանք Աստուածաշունչը կը գտնենք աղօթելու քաջալերութիւն եւ նոյնիսկ պատուէր:

Պահ մը մտածենք մեր Տէրոջ չորս Աւետարաններուն մէջ աղօթքի մասին ըսածներուն եւ առաքեալներուն կողմէ նամակներուն մէջ տրուած աղօթքի առանձնաշնորհին եւ պատասխանատուութեան մասին:

Ճշմարիտ ու ճշգրիտ արտայայտութիւն է ըսել թէ Աստուածաշունչը աղօթքի դասագիրք մըն է, ցոյց կու տայ ո՞վ կրնայ աղօթել, ինչո՞ւ պէտք ունի աղօթելու, ե՞րբ պէտք է աղօթէ եւ ի՞նչ կը պատահի երբ աղօթէ: Այս բոլորէն ետք հրաւէր կու տայ մեզի եւ կը քաջալերէ աւելի աղօթելու համար:

Երեմեայի վերոյիշեալ համարը կը յուշէ եւ կը հռչակէ աղօթքի անսահման կարելիութիւնները: Երբ կը խորհինք այս մասին թող Աստուած ոչ միայն աղօթքի հաւատալու ծարաւը դնէ մեր մէջ, այլ նաեւ իսկապէս մեզի աղօթողներ ընէ, որովհետեւ մենք երկնաւոր Հայր մը ունինք, Ան կը սիրէ լսել ու պատասխանել մեր աղօթքներուն:

Նախ պէտք է նկատի առնենք թէ ամէն աղօթք երկու կողմ ունի, մարդկային եւ աստուածային. տարբեր խօսքով՝ խնդրող կողմ եւ պատասխանող կողմ: Եթէ աղօթքը երկու կողմ ունի, ուրեմն ցոյց կու տայ թէ աղօթքը միշտ ալ պայմանաւոր է, որպէսզի Աստուած ընէ Իր բաժինը, մարդը, ես եւ դուն, պէտք է ընենք մեր բաժինը, Յակոբոս կ’ըսէ «չունիք, որովհետեւ չէք խնդրեր»:

Ա. Մեր Բաժինը – Կանչել

Ի՞նչ է մեր բաժինը, արդեօք կ’ընդգրկէ ձե՞ւ մը, կամ միայն Քրիստոնեայ եղողներ կրնա՞ն աղօթել, եւ կամ երկար ժամանակ աղօթքի դպրոցի մէջ ըլլա՞լու ենք, նախ քան ընդունելի կերպով մօտենալը Աստուծոյ: Մարդուն բաժինը ամփոփուած է երկու բառերով «Ինծի կանչէ», պարզօրէն մեր բաժինն է Աստուծոյ կանչել: Ստեղծուածը Ստեղծիչին կը կանչէ, զաւակը հօրը քով կու գայ ու կը յայտնէ իր պէտքերը:

Ո՞ւր կը սկսի աղօթքը: Եթէ ծնրադրեմ մեծ ծանրաբեռնաւորուածութեամբ եւ աղօթեմ Աստուծոյ, բան մը որ ես կ’որոշեմ ընել ու կ’ընեմ: Ա՞յդ է աղօթքը: Երբ կ’աղօթենք միշտ ալ Աստուած առաջին քայլը կ’առնէ, Հռովմ. 8:26 «Հոգին ալ օգնութեան կը հասնի մեր տկարութիւններուն, որովհետեւ ինչ բանի համար աղօթելու ենք ըստ արժանւոյն չենք գիտեր…»: Մենք չենք գիտեր, Սուրբ Հոգին կու գայ ու կը սորվեցնէ: Միշտ յիշելու ենք, ճշմարիտ աղօթքի աղբիւրը Աստուած Ինքն է:

Աղօթքին Պարզութիւնը – Աստուած կ’ըսէ «Ինծի կանչէ» : Արդեօք կրնա՞ս «կանչէ» էն աւելի պարզ բան մը գտնել: Մեզի կը յիշեցնէ վախցող մանուկը որ իր մայրը կ’ուզէ, ի՞նչ կ’ընէ, կը կանչէ: Աղօթքը հոգիին փափաքն է: Կանչելը երբեմն ձայնաւոր է եւ շատ յաճախ ալ անձայն:  Կարճ նախադասութիւն մը, Պետրոս աղաղակեց «Տէր ազատէ զիս»:

Բ. Աստուծոյ Բաժինը – Պատասխանել

Ի՞նչ կը պատահի երբ մարդը կը կանչէ: Ահաւասիկ Աստուծոյ խոստումը՝ «պիտի պատասխանեմ»: Այսինքն երբ կը պատասխանենք Աստուծոյ հրաւէրին, Իր կողմէ պատասխան կայ: Գրեթէ անկարելի է աղօթել եւ պատասխան չունենալ:

Ան կը խոստանայ որոշ պատասխան– ուշադրութիւն ըրէ «պիտի պատասխանեմ»ին:

Երկրաւոր կեանքի ընթացքին շատ բաներու կը հաւատանք, ու հիմա ժամանակն է որ աւելի Աստուծոյ Խօսքին հաւատանք: Եթէ ինծի ըսես բարի նպատակի մը համար նուիրատուութիւն կ’ընե՞ս, հաւանաբար ըսեմ, այո, ինչու չէ հիմա իսկ չէք մը կը գրեմ: Ուստի չէք մը կը հանեմ, կը լեցնեմ, որու եւ որքան եւ ստորագրելով վարի անկիւնը քեզի կը յանձնեմ: Դուն նուիրատուութիւնը ստանալուդ վստահութիւն ունիս:

Այո, մարդուն խօսքին կը հաւատանք: Ի՜նչ սքանչելի պիտի ըլլայ եթէ Աստուծոյ ըսածին ալ հաւատանք: Ամբողջ ստեղծագործութեան մէջ պատճառ մը չկայ որ Աստուած Իր խոստումէն հրաժարի:

Չորս բառեր կան կապուած Աստուծոյ պատասխանին—Կրնանք ուղղակի պատասխան ստանալ, կրնանք տարբեր պատասխան ստանալ (մեր ակնկալածէն), յետաձգուած պատասխան եւ մերժողական, Աստուած կ’ըսէ ոչ:

Ան կը խոստանայ անձնական պատասխան – «Ինծի» եւ «քեզի»

Մեծագոյն աղօթքի պատասխանը նիւթական օգուտներ ունենալ չէ, նոյնիսկ ոչ հոգեւոր օրհնութիւն: Եթէ իսկապէս նոր ինքնաշարժի պէտք ունիս, լաւ է աղօթել եւ հիանալի է երբ պատասխան կ’ունենաս: Սակայն մեծագոյն աղօթքի պատասխանը Տէրոջը յայտնութիւնն է, ներքին վստահութիւն կու տայ երբ Աստուած ինքզինք կը յայտնէ: Յիսուս կ’ըսէ, «Կ’ըսեմ ձեզի, խնդրեցէք ու պիտի տրուի»:

Ան կը խոստանայ տեսանելի պատասխան – «պիտի ցուցնեմ»

Ասիկա մեզի կը յիշեցնէ Մտթ. 6:6 «…քեզի յայտնապէս հատուցում պիտի ընէ» Մինչեւ հիմա ամէն բան անձնական էր ու գաղտնի, ուրիշ ոչ մէկը գիտէ, «քու հայրդ որ գաղտուկը կը տեսնէ յայտնապէս քեզի հատուցում պիտի ընէ»: Աղօթքը գաղտնի բան մըն է, բայց երբ գաղնապէս կ’աղօթես, Տէրոջը կողմէ հրապարակաւ  աղօթքի պատասխանը պիտի լսես: Ուրեմն Տէրը կը պատասխանէ մեր աղօթքերուն տալով որոշ, անձնական ու տեսանելի պատասխան: Եւ ուշադրութիւն ընենք, Ան կը խոստանայ «մեծ ու խորին» բաներ, «մեծ» կը նշանակէ անհասկնալի, այսինքն երբ կ’աղօթենք Աստուած բաներ կ’ընէ, որոնք ուրիշ ոչ մէկը կրնայ ընել: Ծննդ. 18:14-ով հարցումը կ’ըսէ «Տէրոջը առջեւ դժուարին բան կա՞յ արդեօք, «խորին», անբացատրելի: Օրինակի համար Դանիէլ կրցաւ գաղտնիքներ յայտնել, Եղիա կրցաւ անձրեւը կեցնել, Եղիսէ զօրութիւն ստացաւ եւ հիւանդը կենդանացուց, Պետրոս բանտէն դուրս քալեց ի պատասխան եկեղեցւոյ աղօթքին:

Աստուած կը խոստանայ «մեծ ու խորին» պատասխան մեր աղօթքներուն:

Ի՜նչ գեղեցիկ հրաւէր է երբ կ’ըսէ-ինծի բեր ամենէն դժուար պարագան, մեծագոյն հարցերդ, դժուարին բան չկայ ինծի:

Կարեւոր բան մը եւս, ոչ միայն կը խոստանայ որոշ, անձնական, տեսանելի եւ մեծ պատասխան, նաեւ ջախջախիչ պատասխան, «զոր դուն չես գիտեր»: Երբ Աստուած կ’ըսէ «դուն չես գիտեր» ըսել կ’ուզէ ամէն պատասխան նախկինէն աւելի մեծ պիտի ըլլայ: Եկուր Ինծի ու փաստէ, «բերանդ լայն բաց եւ ես պիտի լեցնեմ» (Սաղմ. 81:10)

Աստուած հոյակապ, տուող, նուիրող եւ պատասխանող Աստուած է, դո՛ւն աղօթէ:

 

© 2021 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 29,  Թիւ 241

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA).

Աստուած Հաւատարիմ Է

Ողբ Երեմ. 3:22-23

Կրնանք Աստուածոյ ապաւինիլ: Աստուածաշունչը հաւատքի պատմութիւն է, նաեւ Աստուածոյ ժողովուրդին պատմութիւնն է:

Աստուծոյ հաւատարմութիւնը կը կապէ հին եւ նոր կտակարանները: Իր ողորմութիւնն ու համբերութիւնը կը վկայեն Իր հաւատարմութեան մասին:

Անցեալ տարին պարարտ էր անորոշութիւններով, անորոշ ժամանակներ եւ անստոյգ վիճակներ եւ տարտամ արդիւնքներ: Թէեւ ներկայիս նոր տարուան մի քանի ամիսները ապրեցանք, սակայն ապագան մշուշապատ կ’երեւի, արդեօք մեր մտահոգութիւնները պիտի կասեցուի՞ն, թէ պիտի շարունակուի՞ն:

Որպէս հաւատացեալներ մեզի համար դժուար է, որովհետեւ երբ կասկածի զգացումներ կ’ունենանք յանցաւոր կը զգանք: Մինչ ինքզինքիս կը հարցնեմ, ի՞նչ պէտք է ընենք երբ նոյնիսկ ամենապարզ հաւատքի քայլը դժուարակրելի կը թուի:

Աստուած, Հաւատարիմը, կը յիշեցնէ մեզի Աբրահամի կեանքէն հետաքրքրական ու հոյակապ դէպք մը: Աբրահամ նահապետը կը ճանչցուի իր հաւատքով:

Մեզմէ շատեր կը յիշեն Աբրահամը, որուն Աստուած ընտրեց ըլլալու նոր ազգի մը հայրը շնորհիւ իր հաւատքին, սակայն պատմութենէն բաժին մը կայ որ շատ չենք գիտեր, ցոյց կու տայ Աստուծոյ սքանչելի գործերը անոնց որոնք Իրեն կը սիրեն:

Ծննդոց 15րդ գլուխով Աստուած, հարիւր տարեկան, անժառանգ Աբրահամի ըսաւ թէ իր սերունդները երկինքի աստղերուն չափ պիտի ըլլան, հակառակ որ ան ամուսնացած էր իննսուն տարեկան ամուլ կնկայ մը, բայց ան հաւատաց Աստուծոյ:

Ապա Աստուած Աբրահամին ըսաւ, երկիր մը պիտի տայ որ ինք բնաւ չէ գտնուած, այդ երկիրը իր սերունդներուն յաւիտեան բնակելու վայր մը պիտի ըլլայ: Սակայն յաջորդ դէպքը, Աբրահամին պատասխանը կը ցնցէ բոլորս – ի՞նչպէս գիտնամ որ պիտի ունենամ:

Ուշադիր, նկատի առնենք հետեւեալը, Աբրահամ զաւակ ունենալու Աստուծոյ խոստումին հաւատաց, բայց հարցականի տակ դրաւ խոստացեալ երկիրը ժառանգելը: Ոեւէ մէկը կրնայ կարդալ Աբրահամի հարցումը եւ առաջին նայուածքով կրնայ ենթադրել որ Աստուած պիտի զայրանայ իր վրայ, իսկ Աստուծոյ պատասխանը զարմանք կը բերէ: Ան կը թելադրէ Աբրահամին որպէսզի արարողութիւն մը պատրաստէ, օրինաւոր համաձայնութեան մը համար որ այդ օրերուն ընդհանրացած էր: Տարբեր անասուններու մարմինները կիսել եւ ամէն մէկ կէսը միւսին հակառակ ուղղութեամբ դնել, որպէս թէ անցք մը կ’ըլլայ: Ասոր նպատակն էր, ուխտը կատարողը քալէ այդ անցքէն, ու եթէ խոստումը չկատարէ, ինք պիտի ըլլայ կտրուած այդ անասուններու կտորներուն նման:

Երբ առաջին անգամ կարդացի այս բացատրութիւնը, ենթադրեցի որ Աստուած այս տեսարանը կը պատրաստէ Աբրահամին համար, որպէսզի ան քալէ անասուններու կտորներուն մէջէն ցոյց տալով իր ամբողջական, կոյր հաւատքը Աստուծոյ վրայ, սակայն իմ զարմանքիս, հակառակը ճիշդ էր:

Ծննդոց 15-ը կը նկարագրէ մխած հնոց մը ու վառած ջահ մը այդ կտորներուն մէջէն կ’անցնի: Աստուած համաձայնութիւն մը, ուխտ մը կը կատարէր Աբրահամի հետ: Աստուած խոստումը կը կատարէր, մինչ Աբրահամ կը քնանար, ցոյց տալով ամէն ծանրութիւնն ու պատասխանատւութիւնը Իր ուսերուն վրայ էր, եւ ոչ Աբրահամի ջանքերուն, գործերուն վրայ:

Պահ մը կ’արժէ խորհիլ այս մասին, ոչ միայն Աստուած գործածեց այս համաձայնութեան կերպը խօսելու Աբրահամի կասկածներուն եւ մտահոգութեան, այլ Ինքզինք այդ «խաղին» մէջ դրաւ: Կարծես թէ Աստուած կ’ըսէր, եթէ չկատարեմ Աբրահամի կատարած խոստումս, ես պիտի դադրիմ գոյութիւն ունենալէ, Աստուած ըլլալէ:

Թէեւ Աստուծոյ խոստումը անհաւատալիօրէն բուռն էր, մենք դժուարութիւն կ’ունենանք հաւատալու: Այսուհանդերձ զարմանալիօրէն, այս է մեր Աստուծոյն բնութիւնը:

Ուրեմն հակառակ անորոշութեան, երբ մեր հաւատքը կ’ըսկսի նուաղիլ, յիշելու ենք թէ հաւատքը մեր ով ըլլալը չէ, հապա Աստուծոյ ով ըլլալն է: Նման Աբրահամի երբ ան ճանչցաւ Աստուծոյ հաւատարիմ բնութիւնը եւ ստացաւ Աստուծոյ ուխտն ու առաջնորդութիւնը դէպի խոստացեալ երկիրը: Մենք ալ ունինք առիթը մեր հաւատքը հաստատելու Տէր Յիսուսի վրայ, Ան մեռաւ մեզի մեղքէն փրկելու եւ անոր հետեւանքը եղող կորուստէն, Ան կ’առաջնորդէ մեզի, երթալու մեր յաւիտենական տունը:

Այս էր ու է Աստուծոյ վերջնական ծրագիրը մարդկութեան համար, բոլորիս համար:

Գաղատացիներու ուղղուած նամակով Առաքեալը կ’ըսէ, «Եթէ դուք Քրիստոսին էք, ուրեմն Աբրահամի սերունդն էք, ու խոստմունքին նայելով ժառանգներ», ուստի գիտենք, մենք ալ ժառանգորդ ենք Աստուծոյ անփոփոխ խոստումներուն, եւ այդ խոստումներէն մէկը Բ. Օրինացի մէջ կը գտնուի «Եւ քու առջեւէդ գացողը նոյն ինքն Տէրն է, մի’ վախնար ու մի’ զարհուրիր»:

Ամէն բանի մէջ եւ ամէն ժամանակ Աստուած Իր ժողովուրդին առջեւէն կ’երթայ ու ճամբան կը պատրաստէ, ինչպէս որ հազարաւոր տարիներ առաջ կատարեց Աբրահամի համար:

Թող այս պատմութիւնը յիշեցնէ մեզի թէ, Աստուծոյ շնորհքը կ’երկարի այնքան որ մեզի առիթ կու տայ հարցնելու թէ ինչպէս Իր խոստումները պիտի կատարէ մեր անձնական կեանքերուն մէջ: Հաւանաբար Աբրահամի նման միշտ պատասխան կրնանք չունենալ, բայց կրնանք վստահ ըլլալ Աստուծոյ խոստումներուն, որոնք կը հասնին Իրեն ճանչցողներուն եւ Իր Որդին, Յիսուսը սիրողներուն:

Անայլայլ եւ անվարան կ’արժէ Աստուծոյ հաւատարմութեան ապաւինիլ, հոգ չէ թէ ինչ են պարագաները, որովհետեւ Իր խոստումները այո են եւ ամէն:

 

 

© 2021 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 29,  Թիւ 240

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA). 

Նոր Սկիզբ Մը

«Եւ Տէրը ըսաւ Աբրամի, քու երկրէդ եւ քու ազգականներէդ ու քու հօրդ
տունէն գնա այն երկիրը զոր ես քեզի պիտի ցուցնեմ»: Ծննդ.
12:1

 

Աշխարհ թնճկոտ վիճակ մը կը բոլորէ, ամէն կողմ անորոշութիւն, ամէն կողմ խառնակ վիճակներ, եւ յստակ չէ թէ օրէ օր կրնայ լաւանալ կամ ոչ:

Յատկապէս Ամերիկան, Արաբական աշխարհը, Ռուսաստանն ու Հայաստանը անորոշութիւններու մէջ են եւ ընդհանրապէս բոլոր աշխարհի ազգերն ու պետութիւնները նոյն վիճակները կը բոլորեն:

Եւ կը հարցնենք, ի՞նչ է սխալը, ո՞ւր կը կայանայ թերութիւնը:

Պէտք է ետ երթալ մինչեւ Ծննդոց Գիրքի դէպքերու արձանագրութեան: Ի բացառեալ առաջին երկու գլուխներէն, առաջին տասնըմէկ գլուխները կը յուշեն մարդուն ունեցած իրարայաջորդ ձախողութիւնները: Զարմանալիօրէն նոյն ձախողութիւնները այսօր ալ կը կրկնուին:

Առաջին զոյգը Աստուծոյ անհնազանդ եղաւ եւ Աստուած պարտէզէն վտարեց զիրենք: Ապա Կայէն սպաննեց իր եղբայրը՝ Աբէլը ու դէպքին մասին ստեց: Մարդկութիւնը այնքան ապականեցաւ, որ Աստուած ջրհեղեղով երկիրը մաքրեց: Ետքը Նոյ գինովնալով իր մերկութեան ականատես ըրաւ իր որդին, Քամը: Աստուծոյ դէմ ըմբոստանալով մարդիկ Սենաար երկրին մէջ քաղաք մը եւ աշտարակ մը սկսան շինել, եւ Աստուած այդ ըմբոստութիւնը կասեցուց անոնց լեզուները խառնակելով:

Անհնազանդութիւն, մարդասպանութիւն, խաբէութիւն, գինովութիւն, մերկութիւն եւ ըմբոստութիւն, ահաւասիկ բառեր, որոնք ներկան ցոյց կու տան, ներկայի ձախաւեր վիճակները կը բացայայտեն: Արդեօք մեր օրերու պատկերները չե՞ն:

Եթէ դուն Աստուած ըլլայիր այս մեղաւորներուն ի՞նչ կ’ընէիր, որոնց դուն քու պատկերովդ ստեղծած էիր: Հաւանաբար պատասխանդ ըլլայ «ամէնքը կը ջնջէի, կը վերացնէի եւ հիմնայատակ կը չէզոքացնէի»:

Սակայն Աստուած այդպէս չըրաւ, փոխարէն Ան կանչեց մարդ մը եւ իր կինը, որպէսզի իրենց տունէն ելլեն ու նոր երկիր մը երթան, որպէսզի Աստուած մարդկութեան նոր սկիզբ մը շնորհէ: Մեր Աստուածը նոր սկիզբներու Աստուածն է:

Շնորհիւ Աստուծոյ կոչին եւ իրենց հաւատքի հնազանդութեան Աբրահամն ու Սարան աշխարհի տուին Հրեայ ազգը, Աստուածաշունչը եւ աշխարհի Փրկիչը:

Ի՞նչ կ’ըլլար մեր վիճակը, եւ ո՞ւր կ’ըլլայինք մենք եթէ անոնք Աստուծոյ չվստահէին:

Եկէք նկատի առնենք կարգ մը սկզբունքներ, որոնք անոնց փորձառութեան մաս կազմեցին:

Ա. Կոչը – Երբ Աստուած Կանչեց:

Փրկութիւնը կ’իրականանայ, որովհետեւ Աստուած Իր շնորհքովը մեղաւորներ կը կանչէ, ու անոնք հաւատքով կ’անսան կոչին: Աստուած Աբրահամի կռապաշտութենէ դուրս կանչեց, երբ ան տակաւին Ուր քաղաքը կը բնակէր, որ լուսին աստուծոյ նուիրուած էր: Աբրահամ ճշմարիտ Աստուածը չէր ճանչնար եւ դրական բան մը չէր կատարած, որպէսզի արժանի ըլլար Աստուծոյ ճանչնալու: Սակայն Աստուած Իր շնորհքով կանչեց իրեն, «Ոչ թէ դուք զիս ընտրեցիք, հապա ես ձեզ ընտրեցի» Յովհ. 15:16:

Աբրահամ եօթանասունհինգ տարեկան էր երբ Աստուած կանչեց իրեն: Ուրեմն  կրնանք ըսել թէ հաւատքի համար տարիքը արգելք չէ: Ան հարիւր տարիներ Աստուծոյ վստահեցաւ, ու այսօր իր փորձառութիւններէն կրնանք սորվիլ, թէ ինչպէս հաւատքով պիտի քալենք եւ Աստուծոյ հաճեցնող կեանք մը պիտի ապրինք:

Աստուած կանչեց Աբրահամին, երբ հեթանոսները ձախողեցան ու Աստուծմէ հեռացան: Այդ փոփոխութիւնը կը նկարագրուի Հռովմ. 1:18-32 համարներուն մէջ: Մարդը ծագումով ճանչցած է Աստուծոյ, բայց չէ փառաւորած Իրեն եւ կամ շնորհակալութիւն յայտնած Իր շնորհալի գործերուն համար: Մարդը Աստուծոյ փոխարինեց կուռքերով: Կռապաշտութիւնը առաջնորդեց ամբարոյականութեան, եւ շատ չանցած հեթանոս աշխարհը սոսկալի ապականութեան մէջ էր, եւ Աստուած ձեռք քաշեց անկէ:

Ետքը կանչեց Աբրահամը, առաջին Հրեան եւ նոր սկիզբ մը տուաւ անոր:

Բ. Ի՞նչպէս Եղաւ Կոչը«Փառաց Աստուածը մեր հօրը Աբրահամի երեւցաւ» Գործք. 7:2:

Աստուծոյ ինչպէս երեւնալը չէ ըսուած, սակայն եօթը հաղորդակցութիւններէն առաջինն էր արձանագրուած Ծննդոցի մէջ: Աստուծոյ փառքին յայտնութիւնը ցոյց տուաւ Աբրահամի Ուր-ի մէջ կռապաշտութեան փուճ ու սին ըլլալուն:

Ո՞վ կ’ուզէ մեռած կուռք մը պաշտել երբ հանդիպած է կենդանի Աստուծոյ:

Բայց Աստուած նաեւ խօսեցաւ Աբրահամի հետ (Ծննդոց 12:1-3) եւ Խօսքը հաւատքի հրաշքը բերաւ:

Կոչ մըն էր զատուելու ապականած շրջանակէն, եւ Աբրահամ հաւատքով հնազանդեցաւ: Ճշմարիտ հաւատքը կը հիմնուի Աստուծոյ Խօսքին վրայ որ հնազանդութեան կ’առաջնորդէ: Աստուած չի կրնար օրհնել եւ գործածել Աբրահամին ու Սարային եթէ անոնք «ժամադրութեան վայրը» չեն:

Կորսուած մեղաւորներ հաւանաբար չեն կրնար ընդունիլ Աստուծոյ փառքին յստակ յայտնութիւնը, ինչպէս Աբրահամ եւ Սարա ունեցան, սակայն անոնք կրնան տեսնել Իր փառքը Իր ժողովուրդին կեանքին մէջ, եւ լսել Իր հաւատքի Խօսքը երբ անոնք կը վկայեն:

Աստուած ուղղակի Աբրահամի խօսեցաւ, բայց այսօր փրկութեան ճշմարտութիւնը կը լսենք Իր ժողովուրդին վկայութեամբ:

Գ. Ինչո՞ւ Կանչեց- Նուազագոյն երեք պատճառներով Աստուած զիրենք կանչեց: Իր սիրովը կանչեց:

Աստուած հետաքրքրուած էր անոնց փրկութեամբ, ուստի յայտնեց Իր փառքը եւ բաժնեկցեցաւ Իր փառաւոր խոստումները: Նոյնիսկ անոնց անձնական փրկութենէն անդին Աստուծոյ նպատակն էր օրհնել ամբողջ աշխարհը: Ասիկա իրականացաւ երբ Աստուած Իր Որդին աշխարհ ղրկեց: Երրորդ պատճառ մըն ալ կայ: Աբրահամի կեանքը բոլոր հաւատացեալներուն օրինակ է, եթէ կ’ուզեն հաւատքով քալել:

Աբրահամ հաւատքով փրկուեցաւ եւ հաւատքով ապրեցաւ եւ իր հնազանդութիւնը իր հաւատքին ապացոյցն էր: Աբրահամ հնազանդեցաւ երբ չէր գիտեր ուր, ինչպէս, երբ եւ ինչու: Մենք ալ այսպէս ընելու ենք:

Աբրահամ եւ Սարա կատարեալ չէին, սակայն իրենց քալուածքը ընդհանրապէս կը բնորոշուի հաւատքով եւ հաւատարմութեամբ: Երբ անոնք մեղանչեցին, տառապեցան եւ Տէրը միշտ ալ պատրաստ էր իրենց ներելու:

Քրիստոնէական յաղթական կեանքը նոր սկիզբներու շարան մըն է:

Երբ Աբրահամի ու Սարայի կեանքը կը սերտենք, անպայման կը սորվինք թէ ինչ է հաւատքը եւ ինչպէս կրնանք հաւատքով քալել: Որոշապէս կը յայտնաբերենք որ երբ Տէրոջը կը վստահինք, ոչ մէկ փորձ անկարելի է եւ ոչ մէկ ձախողութիւն մնայուն է:

Մեր Տէր Աստուածը նոր սկիզբներու Աստուածն է, եւ մեզի համար ալ միշտ յոյս կայ:

 

© 2021 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 29,  Թիւ 239

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA). 

Լաւագոյնին Պատրաստուիլ

Ա. Պետ. 3:8-17

 

Արդեօ՞ք կարելի է լաւագոյնին պատրաստուիլ, լաւագոյն հալածանքին ու նեղութեան:

Պետրոս գրեց այս նամակը, որպէսզի պատրաստէ հաւատացեալները հալածանքի մեծ փորձութեան, իր մօտեցումը լաւատեսութիւն էր ու դրական, իր պատգամն էր «լաւագոյնին պատրաստուիլ»ը:

Այս բաժինին մէջ երեք թելադրութիւններ կու տայ հետեւելու, եթէ կ’ուզեն լաւագոյն օրհնութիւններու փռրձառութիւնը ունենալ ամենէն ծանր ժամանակներուն մէջ: Անոնցմէ առաջինին վրայ կը կեդրոնանանք:

v Քրիստոնէական Սէրը Մշակենք .-

Նկատելի է որ սէրը անգամներ կը յիշուի Պետրոսի նամակներուն մէջ: Ոչ միայն Աստուծոյ սէրը մեզի հանդէպ, այլ նաեւ մեր սէրը ուրիշներու հանդէպ: Պետրոս ինքն ալ պէտք ունէր սորվելու այս կարեւոր դասը, եւ դժուար սորվեցաւ: Արդեօք Յիսուս որքա՞ն համբերատար ըլլալու էր իրեն հանդէպ:

Անշուշտ պէտք է սկսինք Աստուծոյ ժողովուրդը սիրելով (3:8): «Վերջապէս» բառը կը նշանակէ բոլորը ամփոփել: Ինչպէս որ ամբողջ Օրէնքը ներկայացուած է սիրոյ մէջ (Հռովմ. 13:8-10), այդպէս ալ ամբողջ մարդկային յարաբերութիւնները կը լեցուին սիրով: Ասիկա առնչուած է ամէն Քրիստոնեայի եւ կեանքի բոլոր երեսներուն հետ:

Այս սէրը կ’երեւի մտքի մէկութեամբ (Փիլ. 2:1-11): Մէկութիւնը չի նշանակէր միատեսակ, այլ կը նշանակէ գործակցութիւն հակառակ տարբերութիւններու: Մարմինի անդամները միասին կը գործեն, հակառակ իրարմէ տարբեր ըլլալուն: Քրիստոնեաներ կրնան տարբերիլ ինչպէս գործելու, աշխատելու մէջ, բայց պէտք է համաձայնին թէ ինչ ըլլալու է եւ ինչու:

Սիրոյ ուրիշ ապացոյցը կարեկցութիւնն է, անկեղծ զգալ ուրիշներու պէտքերուն: Իրարու հանդէպ կարծրասիրտ պէտք չէ ըլլալ, պէտք է ուրախութիւն եւ դժուարութիւն բաժնեկցիլ, ասոր մէջ հիմքը այն է թէ մենք նոյն ընտանիքին կը պատկանինք, եւ Աստուծմէ սորված ենք իրար սիրել (Ա. Թես. 4:9):

Սէրը ինքզինք կը յայտնէ գութով, փափկանկատութիւն ուրիշներու հանդէպ: Հռովմէական կայսրութեան մէջ ընդունուած արժանիք մը չէր, սակայն Քրիստոնէական պատգամը փոխեց ամէն բան: Այսօր մեր առօրեան հեղեղուած է բացասական, ողբերգական լուրերով, որով դիւրին է մեկուսացուիլ եւ ըլլալ անզգայուն: Պէտք է մշակենք կարեկցութիւնը, եւ գործնականապէս ցոյց տանք ուրիշներու որ հետաքրքրուած ենք:

Ոչ միայն Աստուծոյ ժողովուրդը սիրելու ենք, նաեւ մեր թշնամիները: Այս նամակը ստացողներ անձնական հալածանք կ’ունենային, որովհետեւ  Աստուծոյ կամքը կը կատարէին: Պետրոս կը զգուշացնէ թէ լայնատարած հալածանքը շուտով կը սկսի, ուստի պատրաստուելու են: Այսօր ալ եկեղեցին պատրաստուելու է, որովհետեւ մեր առջեւ դժուարին ժամանակներ կան, հալածանքն ու նեղութիւնը պիտի գրաւեն մեզ:

Որպէս Քրիստոնեաներ երեք տարբեր մակարդակներէն մէկով կրնանք ապրիլ .- բարութեան փոխարէն չարութիւն, ասիկա սատանայական է: Երկրորդ, բարութեան դէմ բարութիւն եւ չարութեան դէմ չարութիւն, ասիկա մարդկային է, եւ երրորդ, չարութեան փոխարէն բարութիւն, եւ ասիկա Աստուածային է: Այս վերջինին լաւագոյն օրինակը Յիսուս Ինքն է:

Այս մօտեցումը յատուկ նշանակութիւն ունեցաւ Պետրոսի, որովհետեւ անգամ մը սուրով փորձեց կռուիլ Յիսուսի թշմամիներուն հետ:: Երբ տակաւին դարձի չէր եկած ամէն կերպով եկեղեցիին հակառակեցաւ: Երբ ինք եւ առաքեալներ հալածուեցան, անոնք յենուեցան Աստուծոյ զօրութեան եւ աղօթքի վրայ: Միշտ յիշելու ենք մեր կոչումը եւ այս կ’օգնէ որ սիրենք մեր թշնամիները:

  Պէտք է սիրենք իրար, մեր թշնամիները եւ կեանքը (10-12): Լուրերը թէ հալածանք ու նեղութիւններ կան պէտք չէ հեռացնեն մեզ ապրելէ: Եթէ աշխարհի համար գէշ օրեր են, Քրիստոնեային համար լաւ օրեր կրնան ըլլալ, միայն կարգ մը պայմաններ պէտք է լրացնենք:

Ա. Հաստատօրէն Կեանքը Սիրենք.-

Վերջ ի վերջոյ ասիկա կեանքի հարց է «Ան որ կ’ուզէ կեանքը սիրել»: Ասիկա հաւատքի դիրք է որ ամէն պարագայի մէջ լաւագոյնը կը տեսնէ: Ասիկա յոռետեսութեան հակառակն է: Յոռետեսութիւն յիշուած Ժողովողի մէջ «Անոր համար այս կեանքէն զզուեցայ» «Որովհետեւ արեւուն տակ եղած գործը ինծի գէշ երեւցաւ, ամէնը ունայնութիւն ու հոգիի տանջանք է»: Մենք կրնանք որոշել տոկալու կեանքին, կամ կեանքը ընել բեռ ու հեռանալ կեանքէն, որպէս թէ պատերազմէն կը փախչինք, եւ կամ կը վայելենք զայն, որովհետեւ գիտենք Աստուած է կառավարողը:

Պետրոս չառաջարկէր անգործնական հոգեբանական խաղ մը, որ կը մերժէ իրողութիւնը դիմակալել: Հապա կը մղէ իր կարդացողները որ կեանքին դրական մօտեցում մը ունենան եւ հաւատքով ամէն պարագայի մէջ լաւագոյնը ընեն:

Բ. Մեր Լեզուն Զսպենք .-

Կեանքի շատ մը հարցերը կը ծագին երբ սխալ բառերով կը խօսուին, սխալ հոգիով կ’առաջնորդուինք: Ամէն Քրիստոնեայ պէտք է կարդայ Յակոբու 3րդ գլուխը կանոնաւորաբար եւ օրական աղօթէ Սաղմ. 141:3-ը: Որքան լաւ Պետրոս գիտցաւ աճապարանօք խօսքին տխուր հետեւանքները: Սուրբին կեանքին մէջ սուտին տեղ չկայ:

Գ. Բարիք Ընենք եւ Չարիքը Ատենք

Պէտք ունինք թէ դրականին եւ թէ բացասականին: Պէտք է խուսաբինք բանէ մը որ չենք հաւնիր ու կ’ատենք: Բաւական չէ խուսաբիլ մեղքէ, որովհետեւ մեղքը սխալ է, պէտք է հեռու մնանք: Մենք կատենք մեղքը:

Դ. Խաղաղութեան Ետեւէ Ըլլանք

Մատթ. 5:9 «Երանելի խաղաղութիւն ընողներուն, անոնք Աստուծոյ որդիներ պիտի կոչուին»: Եթէ խնդիրներ, դժուարութիւններ հարուցանողներ ըլլանք, պիտի գիտնանք, բայց եթէ խաղաղութեան ետեւէ ենք նոյնպէս պիտի գիտնանք: Այս չի նշանակէր խաղաղութիւն ամէն գնով, որովհետեւ արդարութիւնը միշտ ալ ըլլալու է խաղաղութեան հիմքը: Պարզապէս կը նշանակէ թէ Քրիստոնեան չափաւորութիւն կը գործածէ երբ ուրիշներու հետ գործ ունի եւ հարցեր չի ստեղծեր որովհետեւ կ’ուզէ իր կամքը պարտադրել «Որքան կարելի է խաղաղութիւն ունեցէք» Հռովմ. 12:18: Երբեմն կարելի չէ:

Հալածուող հաւատացեալներ կրնան հարցնել «Բայց եթէ մեր թշնամիները կը շահագործե՞ն մեզ»: Ես խաղաղութիւն կ’ուզեմ, սակայն անոնք պատերազմի ետեւէ են: Պետրոս կու տայ վստահութիւնը թէ Աստուծոյ աչքերը Իր ժողովուրդին վրայ են եւ Իր ականչները անոնց աղօթքներուն (Պետրոս սորվեցաւ այս դասը երբ փորձեց ջուրերուն վրայ քալել առանց Յիսուսի նայելու):

Պէտք է վստահինք Աստուծոյ, պաշտպանութեան եւ պէտքերու հայթաթման համար, որովհետեւ միայն Ինք կրնայ մեր թշնամիները պարտութեան մատնել:

Պետրոս այս խօսքը կը մէջբերէ Սաղմ. 34:12-15 համարներէն, անկասկած օգտակար է եթէ բոլոր Սաղմոսը կարդաս: Կը նկարագրէ թէ Աստուած ինչ կ’ըսէ «լաւ օրեր»ով: Յստակօրէն նիւթերէ եւ հարցերէ ազատ օրեր չեն, որով սաղմոսերգուն գրեց վախերու եւ նեղութիւններու մասին (4, 6, 17) նոյնիսկ կոտրած սրտի մասին (18):

Կեանքը սիրող հաւատացեալին համար «լաւ օրը» այն օրը չէ որ շոյուած ու պահպանուած է, հապա այն օրն է երբ կը ճաշակէ Աստուծոյ օգնութիւնն ու օրհնութիւնը, հակառակ կեանքի դժուարութիւններուն եւ փորձութիւններուն:

Այն օրն է երբ ինք, Տէրը կը մեծարէ, աղօթքի պատասխան կ’ունենայ, Աստուծոյ բարութիւնը կը ճաշակէ եւ կը զգայ Անոր մօտիկութիւնը:

Յաջորդ անգամ երբ կը խորհիս թէ «գէշ օր» կ’ունենաս, եւ կեանքը կ’ատես կարդա 34րդ Սաղմոսը եւ պիտի յայտնաբերես թէ իրապէս «լաւ օր» կ’ունենաս Աստուծոյ փառքին համար:

 

© 2020 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 28,  Թիւ 238

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA). 

Ժամանակ Ունի՞ս Մտածելու

«Զօրաց Տէրը այսպէս կ’ըսէ, ձեր ճամբաներուն վրայով մտածեցէք» Անգեայ 1:5

 

Որքա՞ն ժամանակ կը յատկացնենք մտածելու, խորհելու եւ խոկալու մեր անհատական ընտանեկան եւ ազգային վիճակներուն, գործերուն եւ պէտքերուն մասին: Յաճախ լման կեանքեր փուճ տեղը կը հալին, կը մարին ու կը կորսուին անձին անմիջական՝ մարմնաւոր եւ նիւթական պէտքերուն համար արժեւորելով ժամանակաւորը եւ անտեսելով հոգեւորը, մնայունը: Դժբախտաբար հաւատացեալներ հեռու չեն մնար այս տխուր վիճակէն ու այս վնասակար կեցուածքէն:

Ահաւասիկ Աստուած կոչ մը կը կատարէ Մարգարէին միջոցով Իր ժողովուրդին, որուն կեանքը կը յատկանշուի անհոգութեամբ, անտարբերութեամբ, համրութեամբ եւ ծուլութեամբ:

Արդեօք այսօր ալ չկա՞ն մեր մէջ թոյլ եւ անփոյթ կերպերով Տէրոջը գործին հարցերը դիմակալողներ, գաղջ ու անտարբեր եւ մոլար վիճակներով հաւատացեալներ:

Ի՞նչ ըրին անոնք, եւ ի՞նչ կ’ընենք մենք:

Ա. Աստուծոյ Գործը

Ժողովուրդը ըսաւ, «Ժամանակը չէ»: Տէրոջ տունը շինելու ժամանակը չէ հասած: Ամէն հաւատացեալ կատարելիք բաժին մը ունի: Որքան յաճախ պատրաստ ենք յետաձգելու մեր բաժինը Աստուծոյ գործին մէջ, նոյնիսկ ուրիշի մը վերագրելով եւ անկէ ակնկալելով որ բան մը ընէ:

Գիտակից ըլլալով որ մեր անձերը պէտք է Աստուծոյ նուիրենք, որոշապէս բաժին մը ունենանք պատկանած եկեղեցիին ծրագիրներուն մէջ. սակայն «հիմա ժամանակը չէ», «ես պէտքեր ունիմ» ըսելով, կ’անտեսենք:

Աստուծոյ գործին աջակցելու առիթը հիմա է: Եթէ այսօր ձեռքէդ բան մը ընել կու գայ լաւագոյնդ կատարէ:

Հաւատացեալներ ապրեցան ձեղունազարդ տուներու մէջ, բայց Տէրոջ տունը աւերակ էր:

Այսօր եկեղեցին պէտքեր ունի, ո՞վ պիտի լեցնէ այդ պէտքերը: Անշուշտ ես եւ դուն պիտի լեցնենք, եւ այս Աստուծոյ պատուէրն է, Աստուծոյ փառք կը բերէ:

Շատ հաւատացեալներ կան, որոնք «գինովցած» են նիւթական ճոխութիւններով, մինչ Աստուծոյ գործը կը կաղայ հաւատքի տկարութեան եւ անձնական ջանքերու պակասին պատճառով:

Աստուածաշունչը մեզի կը սորվեցնէ, «Առաջ խնդրեցէք Աստուծոյ թագաւորութիւնը»:

Բ. Աշխատանքին Արդիւնքը

«Շատ ցանեցիք, բայց քիչ բերիք», առողջ արդիւնքը շատ բերելն է: Նաեւ «կերաք բայց չկշտացաք»: Քրիստոնեաներու ջախջախիչ մեծամասնութեան հոգեւոր վիճակը այս է, ախորժակ ունին այս աշխարհի վայելքներուն, հարստութիւն, դիրք եւ պատիւ: Այսպիսիներ շարունակ «կ’ուտեն», բայց գոհ չեն, չեն կշտանար:

Անօթի հոգիներ են, բայց ոչ Կենաց Հացին հանդէպ:

Աշխատանքի արդիւնքը, բերք ունենալ է, կշտանալ ու տաքնալ է: Մարդեր, հաւատացեալներ ինքնարդարացումի շողշողուն հագուստներով կը ծածկուին, բայց չեն տաքնար:

Այս աշխարհի մէջ Աստուծոյ արդարութիւնը փոխարինող ոչ մէկ բան կայ: Անոր արդարութիւնը անոնց վրայ է, որոնք կը հաւատան, այդպիսով սիրտը տաքուկ կը պահուի «ցուրտ» եղանակներուն եւ հակասական պարագաներու մէջ:

«Յիսուս Քրիստոս ձեր վրայ առէք», Անոր արդարութեան ծածկոցը եւ ներկայութեան փայլքը կը ջերմացնէ մեր կեանքը:

Վերջապէս աշխատանքի արդիւնք եղող վարձքը «կը դնէք ծակ պարկի մէջ»: Այն վարձքը որ կը շահինք մեր հպարտութեան եւ անձնակեդրոն ջանքերուն միջոցով, մեր հոգիներուն համար գործնական արժէք չի ներկայացնէր: Աստուածաշունչը կ’ըսէ, «Մեղքին վարձքը մահ է»: Մահը տոպրակ մըն է շատ ծակերով, ամէն բան որ Աստուածահաճոյ չէ, այդ ծակերէն պիտի իյնայ:

Գ. Ի՞նչ Պիտի Ընենք

Ի՞նչ է այն գործն ու աշխատանքը որ պէտք է կատարուի, «Տուն շինեցէք ու Անոր պիտի հաճիմ ու պիտի փառաւորուիմ»: Տէրոջը տունը Երուսաղէմի տաճարն էր, որ կը կենար պաշտամունքի եւ վկայութեան համար: Աստուծոյ եկեղեցին , որ Քրիստոսի մարմինն է, նոյնպէս կը կենայ պաշտամունքի եւ վկայութեան համար: Հոգեւոր տաճար մըն է ան, շինուած հոգեւոր կենդանի քարերով: Այս տաճարը շարունակաբար կը շինուի, եւ Տէրը մեզի հրաւիրած է, որպէսզի Իր գործակիցները ըլլանք: Ուստի մեր գործն է այս սուրբ տաճարը  շինել, եւ մեր շինելովը Ան կը հաճի ու կը փառաւորուի: Եթէ անտարբեր ենք, անհոգ ու ձգձգող, յստակ է թէ «մեր ճամբաներուն վրայով կը մտածենք»:

Ի՞նչ պիտի ընենք, պիտի շինենք, բայց ի՞նչով:

«Լեռը ելէք, փայտ բերէք»:

Երուսաղէմի տաճարը չէր կրնար ազնուական գաղափարներով եւ սին, անարդիւնք խօսակցութիւններով շինուիլ, փայտ պէտք էր:

Հոգեւոր տաճարը, որուն հիմը Քրիստոս է, սովորական աղօթքներով, անկենդան պատգամներով, ընկերային պահերով ու մարդկային հաշիւներով չի շինուիր: Հոգեւոր շէնքը պէտք ունի հոգեւոր քարերու, որոնք կենդանի են, որոնք Սուրբ Հոգիով արթուն են եւ կ’աճին սուրբ տաճար մը ըլլալու:

Ուրկէ՞ պիտի գան այս կենդանի քարերը, լեռնէն: Այդ օրերուն Աստուծոյ ժողովուրդը Լիբանանի լեռները կ’երթար փայտ բերելու: Մենք, այս օրերուն Գողգոթա լեռը պէտք է երթանք, որովհետեւ այդտեղ կը ծնին ու կը շինուին հոգիները: Նաեւ հոգիներ շահելու համար անձնական մաքրութեան եւ սրբութեան կը կարօտինք:

Քու ճամբաներուդ վրայով մտածելու ժամանակ, կանգ առ ու մտածէ նաեւ Աստուծոյ ճամբաներուն վրայով, ու Հոգին պիտի առաջնորդէ քեզի ընելու լաւագոյնդ Տէրոջը փառքին եւ Թագաւորութեան համար:

 

© 2020 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 28,  Թիւ 237

Rev. Dikran Shanlian is the senior pastor of Armenian Evangelical Brethren Church (Glendale, CA). 

Worship Songs for Oct. 4 (Outdoor Service)


Ու Քո Փրկարար

 

Ու սրտիս անհուն թեւերով խնդուն

Աստուած իմ հոգով Քեզ փառաբանեմ

Մտքիս թռիչքով, երազով սիրուն,

Աստուած իմ սրտով Քեզ փառաբանեմ

 

Ու Քո փրկարար, Քո սրտի ձայնով

Կեանքիս ընթացքը ես Քեզ նուիրեմ

Ու Քո փրկարար, Քո սրտի ձայնով

Կեանքիս ընթացքը ես Քեզ նուիրեմ

 

Ու տկարութեան մէջ իմ այս խեղճուկ

Վշտերովս անգամ Քեզ փառաբանեմ

Եւ իմ յայսերի լոյսերով ճախրուն

Աստուած իմ հոգով Քեզ փառաբանեմ

 

Ու Քո փրկարար, Քո սրտի ձայնով

Կեանքիս ընթացքը ես Քեզ նուիրեմ

Ու Քո փրկարար, Քո սրտի ձայնով

Կեանքիս ընթացքը ես Քեզ նուիրեմ

 


Սքանչելի Կերպով

 

Սքանչելի կերպով իմ կեանքս փոխուեցաւ,

Երբ Տէր Յիսուս իմ  սըրտիս մէջ եկաւ:

Իր խաղաղութեամբ ու սիրովն անսահման

փարատեց կասկածներս ու վախս լըման:

Նոր կեանք մը ըսկըսաւ, նոր երգ մը ինձ տըւաւ,

Երբ Տէր Յիսուս իմ սըրտիս մէջ եկաւ:

Նոր կեանք մը ըսկըսաւ, նոր երգ մը ինձ տըւաւ,

Երբ Տէր Յիսուս իմ սըրտիս մէջ եկաւ:

 


Քեզ Կը Յանձնուիմ

 

Կը յանձնըւիմ քեզ Յիսուս իմ,

Կ’ուտամ յօժար կեանքս բոլոր,

Կը սիրեմ Քեզ, կը վստահիմ,

Դու լեր իմ կեանք ամէն օր:

 

Քեզ կը յանձնըւիմ Քեզ կը յանձնըւիմ

Ամպայման օրհնեալ փրկիչ իմ,

Քեզ կը յանձնըւիմ:

 

Կը յանձնուիմ Քեզ, Փրկիչ իմ,

Ոտիցդ առջեւ եմ ահա.

Հաճոյքն աշխարհի ձըգած եմ

Առ զիս Յիսուս, առ հիմա:

 

Քեզ կը յանձնըւիմ Քեզ կը յանձնըւիմ

Ամպայման օրհնեալ փրկիչ իմ,

Քեզ կը յանձնըւիմ:

 

Կը յանձնուիմ Քեզ, Յիսուս իմ,

Յետ այսու ես Քուկդ եմ լոկ.

Սուրբ ներկայութեամբդ թող լեցուիմ,

Իմս ըլլալդ գիտնամ իրօք:

 

Քեզ կը յանձնըւիմ Քեզ կը յանձնըւիմ

Ամպայման օրհնեալ փրկիչ իմ,

Քեզ կը յանձնըւիմ:

 

Կը յանձնուիմ Քեզ, Յիսուս իմ,

Կըզգամ արդ Հուրն Սրբազան,

Լըման փրկոթեամբդ կը հրճուիմ,

Փառք, ո՜հ փառք Քու սուրբ անուան:

 

Քեզ կը յանձնըւիմ Քեզ կը յանձնըւիմ

Ամպայման օրհնեալ փրկիչ իմ,

Քեզ կը յանձնըւիմ:

 

Worship Songs for Sept. 27 (Outdoor Service)

Եւ Ալ Աւելի

Տէրոջ կը վստահի՞ս կեանքիդ մէջ բոլոր
Ան կըլլա՞յ թանկագին քեզի ամէն օր,
Իրեն աշակե՞րտնես եւ իր խօսքով լի,
Սուրբ Հոգին կուտայ քեզ եւ ալ աւելի:

 

Եւ ալ աւելի, եւ ալ աւելի
Որ կեանք ունենաս դուն եւ ալ աւելի,
Եւ ալ աւելի Եւ ալ աւելի
Որ կեանք ունենանս դուն եւ ալ աւելի:

 

Անհուն սիրոյն համար փառք տանք Գառնուկին,
Որ եկաւ այս աշխարհ տունէն երկնային,
Սուրբերն թող երգեն փառք Անոր մեծ անուան,
Որ արեամբն իր կնքեց գործն մեր փրկութեան:

 

Եւ ալ աւելի, եւ ալ աւելի
Որ կեանք ունենաս դուն եւ ալ աւելի,
Եւ ալ աւելի Եւ ալ աւելի
Որ կեանք ունենանս դուն եւ ալ աւելի:

 

Եկ Իրեն հաւատքով, շուտ հրաւէրն լըսէ,
Յանձնէ ինքզինքդ Անոր, զի Իր կամքն այս է,
Գընա, քեզ կընդունի Փրկիչ պաշտելի,
Կը թափէ օրհնութիւն եւ ալ աւելի,

 

Եւ ալ աւելի, եւ ալ աւելի
Որ կեանք ունենաս դուն եւ ալ աւելի,
Եւ ալ աւելի Եւ ալ աւելի
Որ կեանք ունենանս դուն եւ ալ աւելի:


Ահա Մենք Ուրախ Երգերով

Ահա մենք ուրախ երգերով
Հիսուս Քեզ ենք գովում,
Քո անունը միշտ հիշելով,
Ցնծում ուրախանում (2)։

Մարդիկ դուք էլ մեզ միացեք
Էմմանուէլին երգենք,
Նրա անունը հիշելով
Ասծով ուրախ լինենք։(2)

Մեր սրտերը միշտ ցնծում են
Հիսուսի անունով,
Սուրբ Հոգու օրհնության ներքո,
Պաշտում ենք երգերով։(2)

Մարդիկ դուք էլ մեզ միացեք
Էմմանուէլին երգենք,
Նրա անունը հիշելով
Ասծով ուրախ լինենք։(2)

Պիտի երգենք մենք շարունակ,
Հայր Աստծո առջեւ
Ունենք մենք մի մեծ նպատակ,
Աստծո որդուն պաշտենք(2)։

Մարդիկ դուք էլ մեզ միացեք
Էմմանուէլին երգենք,
Նրա անունը հիշելով
Ասծով ուրախ լինենք։(2)


Հոգուդ կրակով իջիր հիմա

Հոգուդ կրակով իջիր հիմա,
Տիրիր իմ հոգուն Տեր Եհովա,
Հիսուսի սիրով շարժիր հոգիս,
Իր սերը միայն բերկրանք սրտիս։

Դու կյանքի աղբյուր
հանգիստ հոգուս,
Դու սեր անսահման արեւ ու լույս։
(Հոսում է արցունք իմ աչքերից լսիր աղոթքս սրտիս խորքից։(2)

Ամեն չարիքից ինձ ազատիր,
Սուրբ Հոգուդ լույսով
Առաջնորդիր։
Հոգուս աչքերը լուսավորիր,
Խորհուրդը խոսքիդ ինձ հայտնիր։

Դու կյանքի աղբյուր
հանգիստ հոգուս,
Դու սեր անսահման արեւ ու լույս։
(Հոսում է արցունք իմ աչքերից լսիր աղոթքս սրտիս խորքից։(2)

Հոգին ու հարսը Քեզ են կանչում
Տեր շուտ արի, Քեզ ենք սպասում։
Փառքիդ ցոլքերը թող երեւան,
Մեր սրտերը Քո սիրով թող ցնծան։

Դու կյանքի աղբյուր
հանգիստ հոգուս,
Դու սեր անսահման արեւ ու լույս։
(Հոսում է արցունք իմ աչքերից լսիր աղոթքս սրտիս խորքից։(2)


ԵՐԳԵՑԷ՛Ք ՏԷՐՈՋ

Երգեցէ՛ք Տէրոջ
Նոր երգ մը օրհնութեան -3x
Երգեցէ՛ք ՏԷրոջ,
Երգեցէ՛ք Տէրոջ:

Յիսուս է մեր Տէրն,
Ամէն, ալէլուիա -3x
Յիսուս է մեր Տէրն,
Յիսուս է մեր Տէրն:

Յիսուս կը կանչէ.
«Եկուր իմ ետեւէս:» -3x
Յիսուս կը կանչէ,
Յիսուս կը կանչէ:

Գործէ՛ դաշտիս մէջ,
Արածէ՛ գառներս -3x
Գործէ՛ դաշտիս մէջ,
Գործէ՛ դաշտիս մէջ:


Բարձրացնենք մեր ձեռքերը

Բարձրացնենք մեր ձեռքերը
դեպի վերը,
Եւ սրտանց դավանենք
Հիսուսն է Տերը.
Որովհետեւ արժան է Նա փառքի
Եւ երկրպագության։(2)

Դավանենք դավանենք Հիսուսն է Տերը դավանենք
Դավանենք Հիսուսին,
Ծնցացեք, ցնծացեք Ով Սուրբեր,
Ցնծացեք դուք հավիտանապես։(2)

Եթե ձեզ հարցնեն թե ով է Տերը
Համարձակ դավանեք Հիսուսն է Տերը
Որովհետեւ արժան է Նա փառքի եւ երկրպագության։(2)

Դավանենք դավանենք Հիսուսն է Տերը դավանենք
Դավանենք Հիսուսին,
Ծնցացեք, ցնծացեք Ով Սուրբեր,
Ցնծացեք դուք հավիտանապես։(2)

Worship Songs for Sept. 20 (Outdoor Service)

Ալէլոուիա Փրկուած Եմ

 

Լուր մը ունիմ, բարի լաւ, ալէլուիա,

Յիսուս սըրտիս մէջ մըտաւ, ալէլուիա:

Շնորհքովն ներէց իմ մեղքերս,

Երբոր մըտաւ սըդտէք ներս,

«Քուկդ եմ» փըսփըսաց իմ Տէրս, ալէլուիա:

 

Ալէլուիա փրկուած եմ.

Փառք Աստուծոյ փրկուած եմ,

Քանի նեղ ճամբան կ’երթամ,

Գիշեր ցորեկ կը ցնծամ,

Իր արիւնով սրբուած եմ, ալէլուիա:

 

Յիսուսի սուրբ արիւոնվ, ալէլուիա,

Տեղ գըտայ ես Տէրոջ քով, ալէլուիա,

Կողին աղբիւրն սուրբ արեան

Սրբացուց զիս յաւիտեան,

Արժանացայ փրկութեան, ալէլուիա:

 

Բարեկամ մը արդ ունիմ, ալէլուիա,

Օգնութեան կը վստահիմ, ալէլուիա,

Քանի մեղքերս Ինք վերցուց,

Ինձ աղօթել սորվեցուց,

Եւ կամքն ընել հասկեցուց, ալէլուիա:

 


Ո՜հ, Տէր Իմ, Կ’ուզեմ

 

Ոհ, Տէր իմ, կ’ուզեմ ձայնըդ միշտ լըսել

Ոհ, Տէր իմ, կ’ուզեմ քեզ հնազանդել:

 

Զօրացրու ինձ, Տէր, Քո սուրբ Խօսքովդ,

Առաչնորդէ, Տէր հանապարհովդ:

Զօրացրու ինձ, Տէր, Քո սուրբ Խօսքովդ,

Առաչնորդէ, Տէր հանապարհովդ:

 

Ոհ, Տէր իմ, կ’ուզեմ քեզ փառաբանել.

Ոհ, Տէր իմ, կ’ուզեմ քեզ գովերգել:

 

Զօրացրու ինձ, Տէր, Քո սուրբ Խօսքովդ,

Առաչնորդէ, Տէր հանապարհովդ:

Զօրացրու ինձ, Տէր, Քո սուրբ Խօսքովդ,

Առաչնորդէ, Տէր հանապարհովդ:

 

 

Ոհ, Տէր իմ, կ’ուզեմ Սուրբ Հոգով լեցուել.

Ոհ, Տէր իմ, կ’ուզեմ քեզ ծառայել:

 

Զօրացրու ինձ, Տէր, Քո սուրբ Խօսքովդ,

Առաչնորդէ, Տէր հանապարհովդ:

Զօրացրու ինձ, Տէր, Քո սուրբ Խօսքովդ,

Առաչնորդէ, Տէր հանապարհովդ:


Աստծո Սերը

 

Աստծո սերը մեծ է շատ,

Անսահման է ու անհուն,

Աստծո սերը մեծ հրաշք է,

Օգնում է մնալ կանգուն։(2)

 

Կրկ։

Աստծո սերը, Աստծո սերը,

Մեր հոգին է ջերմացնում,

Աստծո սերը,Աստծո սերը

Հավիտյան կյանք է շնորհում։(2)

 

Աստծո հրաշք սիրուց զատ

Չկա ուրիշ ոչ մի սեր,

Թե չլիներ Աստծո սերը

Հիսուս չէր իջնի խաչվեր։(2)

 

Կրկ։

Աստծո սերը, Աստծո սերը,

Մեր հոգին է ջերմացնում,

Աստծո սերը,Աստծո սերը

Հավիտյան կյանք է շնորհում։(2)

 

 


Գարուն Հրաշալի

 

Մի տխրիր մի դժգոհիր դու նորա համար,

Որ հանդիպել ես դժուարութեան,

Որ խաղաղ գարնան սպսասել ես շատ երկար,

Յիսուսով կստանաս անպայման:

 

Մեզ համար գարուն հրաշալի,

Հոտաւէտ ձաղիկներով լեցուած,

Ուղարկում է Աստուած գարուն հիանալի,

Գողգոթայի խաչով ստեղծուած:

 

Ով որ իր երիտասարդ կեանքը նուիրի,

Ծառայութեան Արարիչ Աստուծոյն,

Դա իր ծերութեան օրերում նոյնպէս կապրի,

Աստուծ տրուած հոգեւոր գարուն:

 

Մեզ համար գարուն հրաշալի,

Հոտաւէտ ձաղիկներով լեցուած,

Ուղարկում է Աստուած գարուն հիանալի,

Գողգոթայի խաչով ստեղծուած:

 

Մենք ձկտում ենք որ կեանքի

գարնան արեւը,

Փայլի մեր ծարաւած սրտերում,

Եւ Աստուծոյ Հոգոյն հրաշալի պտուղները,

Սուրբ գարնան հետ աճեն մեր հոգում.

 

Մեզ համար գարուն հրաշալի,

Հոտաւէտ ձաղիկներով լեցուած,

Ուղարկում է Աստուած գարուն հիանալի,

Գողգոթայի խաչով ստեղծուած:

 

Մեզ օգնիր որ լինենք

Քեզ միշտ հաւատարիմ,

Սուրբ կեանք ապրենք երկըրի վրայ,

Որ մեղքը չը յաղթի նոյնիսկ մէկ տկարի,

Եւ գարնան մէջ ապրենք յաւիտեան:

 

Մեզ համար գարուն հրաշալի,

Հոտաւէտ ձաղիկներով լեցուած,

Ուղարկում է Աստուած գարուն հիանալի,

Գողգոթայի խաչով ստեղծուած:

 


Կուզեմ Ապրել Քեզմով Միայն

 

Կուզեմ ապրել Քեզմով միայն, լսեսլ Քո անուշ ձայն,

Մարդկանց պատմել միշտ բարձրաձայն, պիտ գաս անպայման,

 

Դու իմ սրտում վտակ, սէր ես Դու բովանդակ,

Կուզեմ ապրել Քեզմով միայն, լսել Քո անուշ ձայն: (2)

 

Յիսուս Փրկիչ ներիր Դու ինձ, որ ապրել եմ ինձ համար,

Ունայն է ներսս լցրու Յոգովդ, ապրեմ Քեզ համար:

 

Դու իմ սրտում վտակ, սէր ես Դու բովանդակ,

Կուզեմ ապրել Քեզմով միայն, լսել Քո անուշ ձայն: (2)

 

Երկրաւոր եմ, մարմնաւոր եմ, ձանձրացած կը գամ Քեզ մօտ,

Գոգեւոր ու երկնային կեանք տուր իմ սրտին:

 

Դու իմ սրտում վտակ, սէր ես Դու բովանդակ,

Կուզեմ ապրել Քեզմով միայն, լսել Քո անուշ ձայն: (2)

 

Օրհնեալ լինի Քո գալն Փրկիչ, խաւարս լոյս փոխեցիր,

Ախտոտուած աննշանիս, սպիտակ հագցրեցիր

 

Դու իմ սրտում վտակ, սէր ես Դու բովանդակ,

Կուզեմ ապրել Քեզմով միայն, լսել Քո անուշ ձայն: (2)

 

 

Worship Songs for Sept. 6 (Outdoor Service)

Փառք Քեզի Յաւետ

 

Դուն, Տէր, իմ կեանքս համակ,

դուն, Տէր, իմ կեանքս մոլար,

փոխեցիր ամբողջովին:

Քու սէրդ, Տէր, իմ կեանքս է,

քու կեանքդ, Տէր, իմ մեջս է,

Փառք քեզի, միշտ փառք քեզի:

 

  1. Մաքրեցիր անցեալս, փոխեցիր ներկաս,

հոգացիր պէտքերս, անհաշիւ կարիքներս,

Այո, վըստահ եմ եւ վաղուան համար:

Փառք—— քեզի յաւէտ:

 

Դուն, Տէր, իմ կեանքս համակ,

դուն, Տէր, իմ կեանքս մոլար,

փոխեցիր ամբողջովին:

Քու սէրդ, Տէր, իմ կեանքս է,

քու կեանքդ, Տէր, իմ մեջս է,

Փառք քեզի, միշտ փառք քեզի:

 

  1. Յանցանքներս գիտես, կասկածներս անլուր,

ծախողութիւններս եւ տըկարութիւններս,

Սակայն վըստահ եմ դուն կ’ընդունիս զիս:

Փառք—– քեզի յաւէտ:

 

Դուն, Տէր, իմ կեանքս համակ,

դուն, Տէր, իմ կեանքս մոլար,

փոխեցիր ամբողջովին:

Քու սէրդ, Տէր, իմ կեանքս է,

քու կեանքդ, Տէր, իմ մեջս է,

Փառք քեզի, միշտ փառք քեզի:

 

  1. Ով Տէր իմ Յիսուս, դուն ինծի կուտաս միշտ ուրախութիւն,

եւ առաջնորդութիւն,

Նաեւ քաջութիւն իմ ճամբուս համար.

Փառք—–քեզի յաւէտ:

 

Դուն, Տէր, իմ կեանքս համակ,

դուն, Տէր, իմ կեանքս մոլար,

փոխեցիր ամբողջովին:

Քու սէրդ, Տէր, իմ կեանքս է,

քու կեանքդ, Տէր, իմ մեջս է,

Փառք քեզի, միշտ փառք քեզի:

 

  1. Քու արքայութիւնդ, Տէր, չունի վախճան.

Սուրբ Խօսքդ ալ, Յիսուս,

կը մընայ յաւիտեան:

Ուստի կ’ուխտեմ ես ծառայել քեզի:

Փառք—–քեզի յաւէտ:

 

 

 

Մէկ Ենք Մենք

 

  1. Մէկ ենք մենք իր Հոգիով,

մէկ ենք մենք Տէրոջմով:

Մէկ ենք մենք իր Հոգիով,

մէկ ենք մենք Տէրոջմով:

Կը խնդրենք, Տէր, բոլորս ալ

մէկ ըլլանք քու շնորհքով:

Եւ գիտնան Քիրստոնեայ ենք մեր սիրով, մեր սիրով.

Պիտ’ տիգնան Քրիստոնեայ ենք մեր սիրով:

 

  1. Պիտ’ քալենք իրարու հետ,

պիտ’ քալենք ձեռք ձեռքի:

Պիտ’ քալենք իրարու հետ,

պիտ’ քալենք ձեռք ձեռքի

Աւետելով Աստուծոյ

սէրն ու գութն անխըքտիր

Եւ գիտնան Քիրստոնեայ ենք մեր սիրով, մեր սիրով.

Պիտ’ տիգնան Քրիստոնեայ ենք մեր սիրով:

 

  1. Պիտ’ գործենք իրարու հետ,

պիտ’ գործենք կողք կողքի:

Պիտ’ գործենք իրարու հետ,

պիտ’ գործենք կողք կողքի:

Պահելով ամէն մարդու

արռանիք ու պատիւ

Եւ գիտնան Քիրստոնեայ ենք մեր սիրով, մեր սիրով.

Պիտ’ տիգնան Քրիստոնեայ ենք մեր սիրով:

 

  1. Փառք մեր Հօր Աստուծոյն՝

բոլոր բարեաց աղբիւր:

Փառք Յիսուս Քրիստոսի՝

քաւիչն բոլոր մեղքի:

Փառք Սուրբ Հոգիին՝

մըղիչ ոյժը մեր կեանքին:

Եւ գիտնան Քիրստոնեայ ենք մեր սիրով, մեր սիրով.

Պիտ’ տիգնան Քրիստոնեայ ենք մեր սիրով:

 

 

 

Որգան Ծառայեմ

 

Սիրտս Յիսուսի տալէն ի վեր,
Մինչ ճամբաս Ինք կ’ուղղէ,
Մէջն եմ Իր թագաւորութեան,
Որքան ծառայեմ, այնքան քաղցր է:

 

Որքան ծառայեմ, այնքան քաղցր է,
Որքան ես սիրեմ, սէր նոր կը պարգեւէ,

Երկնային են օրերս, միշտ սիրտս ուրախ է,
Որքան ծառայեմ, այնքան քաղցր է:

 

Ամէն պէտք Ինք կը հայթայթէ,
Արատ շնորհք նուիրէ,
Ամէն օր ճամբաս պայծառ է,
Որքան ծառայեմ, այնքան քաղցր է:

 

Որքան ծառայեմ, այնքան քաղցր է,
Որքան ես սիրեմ, սէր նոր կը պարգեւէ,

Երկնային են օրերս, միշտ սիրտս ուրախ է,
Որքան ծառայեմ, այնքան քաղցր է:

 

 

Քու Տանդ Մէջ

 

Քու տանըդ մէջ, քու տանըդ մէջ,

Քու տանըդ մէջ պէտք ունիս դուն Յիսուսի,

Քու տանըդ մէջ, քու տանըդ մէջ,

Քու տանըդ մէջ պէտք ունիս դուն Յիսուսի,

Ի՜նչ օրհնեալ է տան մէջ կեանքը,

ի՜նչ օրհնեալ է տան մէջ կեանքը,

Յիսուսով, քու տանըդ մէջ.

Ի՜նչ օրհնեալ է տան մէջ կեանքը,

ի՞նչ օրհնեալ է տան մէջ կեանքը,

Յիսուսով քու տանըր մէջ:

 

Իմ տանըս մէջ, իմ տանըս մէջ,

իմ տանըս մէջ պէտք ունիմ ես Յիսուսի.

Իմ տանըս մէջ, իմ տանըս մէջ,

իմ տանըս մէջ պէտք ունիմ ես Յիսուսի.

Ի՜նչ օրհնեալ է տան մէջ կեանքը,

ի՜նչ օրհնեալ է տան մէջ կեանքը,

Յիսուսով, իմ տանըս մէջ.

Ի՜նչ օրհնեալ է տան մէջ կեանքը,

ի՞նչ օրհնեալ է տան մէջ կեանքը,

Յիսուսով իմ տանըս մէջ:

 

 

Ամէնօրեայ Իր լոյսին Հետ

 

  1. Ամէնօրեայ իր լոյսին հետ,

ծագող պայծառ արեւուն հետ,

Աստուած իր սէրն մէզ՝ կը յայտնէ,

ու փըրկութեան կը հրաւիրէ:

Լայն բաց սիրտըդ շնորհքին առջեւ,

որ ներսիդիդ ծագի արեւ.

Լայն բաց սիրտըդ շնորհքին առջեւ

որ ներսիդիդ ծագի արեւ:

 

  1. Ամէնօրեայ օդին նըման,

կարեկցութեամբ մը աննըման,

Իրկենարար շնորհքովը Տէրն

կ’ողողէ մեզ ջինջ երկինքէն:

Լայն բաց սիրտըդ խօսքին առջեւ,

որ մագրըւի ամէն բան սեւ.

Լայն բաց սիրտըդ խօսքին առջեւ,

որ մաքրըւի ամէն բան սեւ:

 

  1. Արագավազ ջուրերուն հետ,

խըռովայոյզ օրերուդ մէջ,

Շնորհաց աղբիւրն տե’ս,

կը հոսի կարմիտ խաչեն Գողգոթայի:

Լայն բաց սիրտըդ խաչին ներքեւ

որ ըստանաս դուն իր պարգեւ,

Լայն բաց սիրտըդ խաչին ներքեւ

Որ ըստանաս դուն իր պարգեւ: