Լոս Անճելըսի «Շողակաթ» Շաբաթօրեայ Նոր Վարժարանի Բացումը

Դպրոցական վերամուտի նախօրէին կրթա-մշակութային կեանքն սկսաւ վերաշխուժանալ Կլենտէյլի հայահոծ գաղութէն ներս: Արդարեւ «Շողակաթ» մանկա-պատանեկան մշակութային կեդրոնն օժտուեցաւ շաբաթօրեայ նոր վարժարանով մը: Այս կապակցութեամբ յատուկ հանդիսութիւն մը տեղի ունեցաւ Կլենտէյլի Հայ Աւետարանական Եղբայրներու Եկեղեցիին մէջ Օգոստոսի 24ին, 2019:

Եկեղեցւոյ հովիւ Վեր. Տիգրան Շանլեան իր բացման խօսքին մէջ ջերմօրէն ողջունեց ներկաները եւ ըսաւ թէ «Շողակաթ» մանկա-պատանեկան մշակութային կեդրոնը Հայ Աւետարանական Եղբայրներու եկեղեցիին հովանաւորութեան ներքեւ, հոգեւոր սնունդին հետ զուգահեռ, կ’ուզէ ամբողջացնել իր առաքելութիւնը, կերտելու տիպար հայորդիներ, ծաղկեցնելու հայու ինքնութիւնը մատղաշ սերունդին մօտ:

ԱՄՆ-ի արեւմտեան շրջանի Հայ Աւետարանական հանայնքի նախկին հովուապետ Վեր. Յովսէփ Մաթոսեան իր Օրհնութեան աղօթքով եւ նորաբաց կառոյցի կարեւորութիւնը նշելով, յաջողութեան եւ բարի երթի մաղթանքներ փոխանցեց հիմնարկի վարիչներուն:

Անգլերէն լեզուով ելոյթ ունեցաւ Ռոպին Էլմասեան եւ իր բարեմաղթութիւնները ըրաւ «Շողակաթ» մանկա-պատանեկան մշակութային կեդրոնին:

«Մասիս» շաբաթաթերթի անունով ելոյթ ունեցաւ Գաբրիէլ Մոլոյեան: Ան իր ուրախութիւնն ու գոհունակութիւնը յայտնեց ի տես սփիւռքի պայմաններուն մէջ, հայ լեզուի եւ ինքնութեան պահպանութեան գծով կատարուած նման նախաձեռնութիւններուն, որոնք իրենց դրական ազդեցութիւնը պիտի ունենան օտար ափերուն հասակ առնող նոր սերունդին վրայ:

Իր հերթին Վեր. Միքայէլ Եուսուֆեան բարձր գնահատեց «Շողակաթ»ի նախաձեռնութիւնն ու հայ լեզուի պահպանման համար կրթօճախներու վերապահուած ազգօգուտ առաքելութիւնը: Ան իր ելոյթն աւարտեց ըսելով «Ոգեւորենք նոր սերունդը հայ ըլլալու հպարտութեամբ: Սիրենք հայ լեզուն, խօսինք հայերէն եւ պահպանենք մեր ինքնութիւնը»:

Սրտի խօսքով հանդէս եկաւ «Շողակաթ» մանկա-պատանեկան մշակութային կեդրոնի եւ շաբաթօրեայ վարժարանի վարիչ տնօրէնուհի Մարալ Թարխանեան-Օղիկեան: Իր ելոյթէն յայտնի եղաւ որ շաբաթօրեայ վարժարանի գործունէութիւնը պիտի ընդգրկէ հայերէն լեզուի ուսուցում՝ արեւելահայերէն եւ արեւմտահայերէն բաժիններով: Ուսման ծրագրին մէջ ընդգրկուած են նաեւ յատուկ դասապահեր սերմանելու հայ մշակոյթի աւանդները պատանիներու հոգիներէն ներս, երգի, երաժշտութեան, պարի եւ ասմունքի միջոցով, որոնք հայկական բարքերու եւ սովորութիւններու ծանօթացման հետ, մատղաշ նորահաս սերունդին մօտ պիտի ծաղկեցնեն հայու ինքնութիւնը:

Գոործադրուեցաւ գեղարուեստական պատշաճ յայտագիր մը, մասանակցութեամբ Ա. Պուլպուլեանի (նուագ) եւ Աննա Սթեֆանիտի (մեներգ):

Սոյն կրթամշակութային միջոցառումն աւարտեցաւ Վեր. Յովհաննէս Մելգոնեանի ոգեւորիչ ելոյթով ու աղօթքով:

Գնահատելի միջոցառում մը արդարեւ: Բարի երթ եւ արգասաբեր ճանակարհ նուիրեալ նախաձեռնողներուն:

 

Գ. Մոլոյեան

 

This article was originally published in Massis Weekly Vol 39 Issue 32

Յիսուսի Հպումը

Դանիէլ 10:10,11

Ահաւասիկ գործողութիւն մը, որուն կը կարօտինք: Նոյնիմաստ գործողութիւններ են հպիլ, դպչիլ, դպիլ, շփշփել, թաթել ու քսուիլ, ասոնք Հայերէն բառարանին արձանագրութիւններն են: Հպիլ կը նշանակէ նրբութեամբ եւ քնքշութեամբ դպչիլ:

Կեանքի ընթացքին տարբեր հպումներ վայելած ենք ու կը վայելենք, ինչպէս մայրական հպումը մեր կեանքի առաջին պահերէն, ապա ընտանիքի անդամներու, ազգականներու եւ սիրելիներու հպումը: Այս բոլորին կը գերազանցէ Յիսուսի հպումը:

Հպումը ապահովութեան, քաջալերանքի, կարեկցութեան եւ սիրոյ արտայայտութիւն է ու փոփոխութիւն կը ներմուծէ մեր կեանքին մէջ, յատկապէս կենդանի Աստուծոյ Որդւոյն հպումը:

Այստեղ հարկ է յիշել այն փոփոխութիւնները որոնք կը պարգեւէ Յիսուս Քրիստոսի հպումը:

Ա.- Անոր հպումը կը զօրացնէ- Դանիէլ 10

Աստուծոյ Խօսքը մեզի կը տեղեկացնէ թէ Դանիէլ «երեք շաբաթ սուգի մէջ էի». ախորժելի կերակուր չկերաւ, բերանը միս եւ գինի չմտաւ, նոյնիսկ իւղով չօծուեցաւ: Ապա տեսիլք մը տեսաւ, մեծ տեսիլք մը ու իր վրայ ոյժ չմնաց, ձայն մը լսեց ու երեսին վրայ գետին ինկաւ, «ահա ձեռք մը դպաւ ու ինծի վերցուց», ետքը 18րդ համարով նորէն ինծի դպաւ «Մի վախնար, ով սիրելի մարդ, խաղաղութիւն ըլլայ քեզի, ուժովցիր ու քաջ եղիր»:

Յոգնածին, տկարին ու վախցողին Յիսուս զօրացնող հպում ունի: Կեանքի տարբեր ելեւէջներուն մէջ գիտակցիր թէ Ան կը զօրացնէ եւ Առաքեալին հետ բացականչէ «ամէն բանի կարող եմ, անով որ զիս կը զօրացնէ»:

Բ.- Անոր հպումը կը կենդանացնէ- Ղուկաս 7

Յիսուս Նային քաղաքին դրանը մօտեցաւ, ահա մեռել մը դուրս կը հանէին. մօրը մէկ հատիկ տղան մեռած էր ու կինը որբեւայրի էր: Յիսուս խղճալով այս կնկան ըսաւ, «մի լար» ու դագաղին դպաւ ու ըսաւ «ով պատանի քեզի կ’ըսեմ ելիր», ան ելաւ,

նստաւ եւ սկսաւ խօսիլ, ու ամէնն ալ վախով բռնուած զԱստուած կը փառաւորէին ու կ’ըսէին «մեծ մարգարէ մը ելեր է եւ Աստուած իր ժողովուրդին այցելութիւն ըրաւ»: Ամէն մարդ լսեց այդ դէպքին մասին:

Յիսուս ըսաւ «Ես եմ յարութիւնը եւ կեանքը, ով որ ինծի կը հաւատայ բնաւ պիտի չմեռնի»:

«Ան որ Որդին ունի կեանք ունի»: Երբ մեղքերու ու յանցանքներու մէջ մեռած էինք Ան եկաւ ու դպաւ մեզի ու կենդանացուց:

Գ.- Անոր հպումը կը բժշկէ- Մատթէոս 8,9

Բորոտ մը եկաւ Յիսուսի, երկրպագութիւն կ’ընէր ու կ’ըսէր «Տէր եթէ ուզես, կրնաս զիս մաքրել»:Եւ Յիսուս ձեռքը երկնցնելով դպաւ անոր ու ըսաւ «կ’ուզեմ մաքրուէ» եւ շուտ մը անոր բորոտութիւնը մաքրուեցաւ: Բորոտութիւնը այդ օրերուն անբուժելի հիւանդութիւն էր, բորոտները քաղաքէն դուրս առանձին կը բնակէին: Մեղքը մարդկային միջոցներով անբուժելի է, սակայն դարմանը Ա. Յովհաննուի մէջ կը տրուի «եթէ խոստովանինք մեղքերնիս, հաւատարիմ ու արդար է անիկա մեր մեղքերուն թողութիւն տալու եւ բոլոր անիրաւութենէ սրբելու»:

Երկու կոյրեր աղաղակեցին «ողորմէ մեզի, Որդի Դաւթի»:

Այդ օրերուն Արեւելքի մէջ կուրութիւնը լուրջ հարց մըն էր: Արձանագրութիւնները կը վկայեն թէ Յիսուս նուազագոյն վեց կոյրեր բժշկեց, ամէն մէկուն պարագան ալ տարբեր էր:

Այս երկուքը ճանչցան եւ ընդունեցին թէ Յիսուս Քրիստոս Դաւիթի Որդի է, եւ վճռած էին Անոր հետեւիլ մինչեւ տունը, անշուշտ իրենց առաջնորդող ընկերներ ունէին: Յիսուս անոնց հաւատքը գնահատեց երբ հարցուց «կը հաւատա՞ք թէ կրնամ այս բանը ձեզի ընել», «Այո, Տէր»-ը իրենց դաւանութիւնն էր: Կուրութիւնը հոգեւոր տգիտութիւն է: Ահաւասիկ մեղաւորը վերստին ծնունդի պէտք ունի, միայն այս փորձառութենէն ետք է որ կրնայ Աստուծոյ բաները տեսնել: Եթէ հաւատացեալը չաճի կը վնասէ իր հոգեւոր տեսողութեանը:

Յիսուս անոնց աչքերուն դպաւ եւ ըսաւ «ձեր հաւատքին պէս ըլլայ -զգոյշ կեցէք մէկը չիմանայ»:

Դ.- Անոր հպումը կը թարմացնէ- Մատթէոս 9

Պետրոսի զոգանչը ջերմով բռնուած էր ու Յիսուս անոր ձեռքին դպաւ ու ջերմը հեռացաւ, ելաւ ու ծառայութիւն կ’ընէր: Հպումը ջերմութիւնը փոխեց ու պարգեւեց թարմութիւն:

Մեղքին այրող, վիրաւորող ազդեցութիւնները կրնան դարմանուիլ Յիսուսի կողմէ, Ան բժշկապետն է, պէտք չունի ախտաճանաչում կատարելու, Ան գիտէ եւ կարող է:

Որպէս արդիւնք շատեր լսեցին, դիւահարներ բերին, խօսքով հանեց չար ոգիները եւ բժշկեց բոլոր հիւանդները, ինչո՞ւ, որպէսզի Եսայի մարգարէին ձեռքով ըսուած խօսքը կատարուի «Անիկա մեր հիւանդութիւնները վերցուց եւ մեր ցաւերը կրեց»:

Ե.- Անոր հպումը կ’ողորմէ- Մարկոս  7

Տիւրոսի եւ Սիդոնի սահմաններէն ելլելով եկաւ Գալիլիայի ծովեզերքը Դեկապոլիս… մէկը բերին անոր առջեւ, խուլ եւ դժուարախօս, կ’աղաջէին որ անոր վրայ ձեռք դնէ: Իր մատերը անոր ականչներուն խոթեց, թքաւ եւ անոր լեզուին դպաւ, ըսաւ Եփրաթա Արամերէն բառ մըն է որ կը նշանակէ բացուէ, արձակէ:

Յիսուս այս հիւանդը հեռացուց ժողովուրդէն:

Այս մարդը չլսեց Յիսուսի ըսածը, սակայն ստեղծագործութիւնը լսեց ստեղծիչին պատուէրը ու մարդը բժշկուեցաւ:

Ոչ միայն Յիսուս կրնայ մեզի դպչիլ, բայց նաեւ մենք կրնանք իրեն դպնալ ինչպէս կինը Անոր հանդերձին քղանձքին դպաւ եւ արիւնահոսութիւնը դադրեցաւ:

Թող Տէր Յիսուս դպչի մեզի զօրացնելու, կենդանացնելու, բժշկելու, թարմացնելու եւ ողորմելու:

Թող Յիսուս դպչի մեզի մեր առօրեային մէջ:

 

© 2019 by Dikran Shanlian, Published in «Բարի Լուր» Տարի 27,  Թիւ 233

Շողակաթ Մշակութային Կեդրոն

Բոլորս նոր դպրոցական տարեշրջան մը կը սկսինք, ուր նոր յոյսով, նոր երազներով եւ նոր տեսլականով մը կը դիմաւորենք մեր զաւակներու կրթական բնագաւաւներէն ներս մեր կեանքի բարելաւման գործըթացքը:

Ամբողջացնելու համար դպրոցական համակարգին բացթողումները / օտար վարժարան, ոչ հայեցի կրթութիւն / Հայ Աւետարանական Եղբայրներու Եկեղեցին ի մտի ունի նոր դաստիարակչական ծրագրով մը հանդէս գալ, ներմուծելու համար մեր մատղաշ սերունդի հոգիներէն ներս Հայոց լեզուի եւ մշակոյթի սէրը:

Դժուար եւ մարտահրաւէրներով լեցուն ժամանակի մէջ կ’ապրինք բոլորս, ժխտական երեւոյթները ամէնուրէք են, անոնք ամէն վայրկեան կրնան սպառնալ մեր անհատական, ընտանեկան եւ հաւաքական կեանքին, ու կը  խաթարեն եւ կը ջլատեն անոնց բարոյական եւ հոգեւոր ոյժը: Այս բոլորին դիմաց պէտք է ըլլալ աջալուրջ եւ արթուն:

Հետեւաբար անհրաժեշտ է որ սիրոյ, խաղաղութեան, ճշմարտութեան եւ արդարութեան սերմեր ցանենք եւ աճեցնենք նախ մեր սրտերուն մէջ, ապա մեր զաւակները կոփենք, հոգեւոր եւ Հայեցի դաստիարակութեամբ:

Այս պէտք է ըլլայ մեր առաքելութիւնը: Ահա այս ատեն կրնանք ըսել որ լոյսն ու լաւը ընտրած ենք:

Սիրելինե՛ր, եկէք ուրեմն զարկ տանք Շողակաթ Մշակութային Կեդրոնի Շաբաթօրեայ դասընթացքներուն, եւ թող որ Ս. Հոգիին շողը սփռուի ամէնուրէք ու հոգեպարար կաթիլ մը ծորի եւ ներթափանցէ մեր զաւակներու հոգիներէն ներս:

Թող մեր զաւակները զինուին Աստուածային զօրութեամբ եւ ջատագով հանդիսանան ճշմարտութեան եւ արդարութեան եւ իրենց նպաստը բերեն Հայ ժողովուրդի արդար իրաւունքներուն:

 

Նշան Օղիկեան

 

Ծանօթ: Նուիրման հանդիսութիւն – Շաբաթ Օգոստոս 24, 2019 երեկոյեան 7-ին:

Եկեղեցւոյ ընկերային սրահ, 1800 Lake St. Glendale, CA 91201

Դասընթացքներու սկիզբ – Սեպտ. 7, առաւօտուն 10-ին

(818) 254-8806

ShoghagatYouthCenter@gmail.com

Shoghagat.org

###

In Memoriam: Victoria Shanlian

A public funeral service to honor Victoria Shanlian has been scheduled for 10 a.m. Saturday, June 29th at Mountain View Cemetery (Altadena, CA) in the Chapel of the Gardens. The Interment Service will follow immediately afterward where Mrs. Shanlian will be buried on the Eagle’s View grounds, next to her husband, Avedis Shanlian, who passed away in 2000.

Victoria (Marganian) Shanlian went home to be with the Lord on Wednesday, June 19, 2019 in Los Angeles, CA.

In lieu of flowers, donations may be made to

Armenian Evangelical Brethren Church

In Memory of Victoria Shanlian

 

Funeral Service & Interment

Saturday, June 29, 10 a.m. at

The Sunrise Chapel

Mountain View Cemetery

2400 North Fair Oaks Ave.

Altadena, CA 91001.

 

Ժամանակն Է

3 Թագ. 22:7-8,13-14

Ժամանակը հասած է որ մեր մրափէն արթննանք: Ժամանակն է որ մեր նինջէն միապաղաղ եւ միօրինակ «Սթաթըս քո» վիճակէն դուրս գանք:

Իրար հաճոյ ըլլալու, իրար շոյելու այս երկար ձախաւեր վիճակէն դուրս գալու ենք որպէս Աւետարանականներ:

Ժամանակն է որ Աւետարանը, փրկութեան բարի լուրը քարոզենք, մեղքը յանդիմանենք ու Աստուծոյ հաճեցնելու եւ Իր կամքը կատարելու ետեւէն ըլլանք, ջանք ընենք:

Ներկայիս ժամանակն է որ Աւետարանական եկեղեցին արթննայ, եթէ ոչ կորսնցուցած կ’ըլլանք մեր գոյութեան պատճառը:

Մեր երկրաւոր կեանքի ընթացքին լսած ենք տարբեր լոզունքներ, որոնք տարածուած ու կրկնուած են ժամանակներու ընթացքին: Յաճախակի լոզունք եղած է, թէ՝ միութիւնը զօրութիւն է:

Սակայն, միութիւնը միշտ ալ զօրութիւն չէ:

Զօրութիւն չէ՝ երբ խառն լծակցութիւններ կան, ընտանիքը կը քայքայուի, ընկերութիւնը կը քանդուի: Զօրութիւն չէ՝ երբ անձը կը պաշտուի ու մարդահաճոյութիւնը իր գագաթնակէտին կը հասնի, վկայ աղանդներն ու մոլոր վարդապետութիւնները: Զօրութիւն չէ՝ երբ այդ միութիւնը մարդկօրէն կը կառավարուի, արուեստական է, անձնասիրական շահեր ու նպատակներ կը հետապնդէ, վկայ անցեալի Սովետական Միութիւնը եւ շատ մը երկիրներու եւ կազմակերպութիւններու վիճակը:

Մարդը գոհացնելէ ու մարդուն հաճեցնելէ, այդ տխրահռչակ վիճակէն դուրս գալու նպատակով Աւետարանական առաջին հերոսները՝ մեր նախահայրերը, որոշեցին հետեւիլ Աստուածաշունչին՝ եւ ոչ թէ մարդուն, ճշմարտութեան՝ եւ ոչ թէ կեղծիքին ու մեղքին: Ճշմարտութեամբ ապրելու եւ գործելու համար, ժամանակն է որ Աստուածաշմչական առողջ ապրելակերպը իրականացուի ամէն հայու եւ մասնաւարաբար ամէն Աւետարանականի կեանքին մէջ:

Միապաղաղ ու գաղջ, մարդկային ու անպտուղ կեանքէն, խառն լծակցութենէն ազատելով, ապաւինիլ Անոր որ սկսած է մեր մէջ շնորհքի փառաւոր գործը: Երրորդ Թագ. Գիրքին մէջ կը նկարագրուի անհաւատներու հետ միութեան մը, լծակցութեան դէպքը, որ տկարութեան առաջնորդեց եւ ողբերգական վիճակներ ստեղծեց:

Զգոյշ…Աստուած միշտ ալ պատրաստ է տկարները գործածելու, բայց ոչ անմաքուրները:

Միութիւնը առանց ճշմարտութեան վտանգաւոր է, եւ սարսափելի հետեւանքներ կ’ունենայ:

Եկեղեցին սէր ու սրբութիւն թող շեփորէ, մինչ սէրը կը գրաւէ ու կը հրապուրէ, սակայն արթնութիւնը մեղսալից կեանքէն կը հեռացնէ միշտ դատապարտելով մեղքը ու բացայայտելով մեզի շնորհուած վերին կոչումը:

Աղջնակ մը աղօթեց, «Տէր, օգնէ ինծի որ կատարեմ ինչ որ կ’ուզես, եւ ինչ որ ուրիշներ կ’ուզեն որ կատարեմ»: Ահաւասիկ անկարելի աղօթք մը, Աստուած այս աղօթքին պատասխան չունի:

Անշուշտ դէպքերը ծանօթ են. հեթանոս Աքաաբ ունեցած էր Յովսափատ աստուածավախ թագաւորին օգնութիւնը: Միշտ ալ նման դաշնակցութիւններ կը վերջանան ամօթով ու պարտութեամբ: Ի՞նչ գործ ունի լոյսը խաւարին հետ:

Յովսափատ կ’ուզէր Տէրոջը մարգարէին հարցնել: Գիտակից ըլլանք որ կան մարգարէներ եւ կայ Տէրոջը մարգարէն: Աքաաբ ցոյց տուաւ Միքիան ու յայտնեց իր ատելութիւնը այդ Տէրոջ ծառային: Երբ ճշմարտութիւնը խօսիս աշխարհէն պիտի ատուիս ու գործակիցներդ վանողական դիրքաւորում պիտի ունենան քեզի հանդէպ: Read more

Antranig Afsharian: Friend and Brother-in-Christ Not Forgotten

Աղօթքները Կը Պատասխանուին

Մատթ. 7:7-8

Մեր բոլոր աղօթքները կը պատասխանուի՞ն:

Զաւակդ շատ հիւանդ էր, ջերմեռանդ աղօթեցիր որպէսզի Աստուած բժշկէ, բայց զաւակդ մեռաւ: Արդեօ՞ք աղօթքդ չպատասխանուեցաւ:

Ընկերութեան մէջ գործի կարելիութիւն կար, ճիշդ քու ուսումիդ եւ փորձառութեանդ յարմար էր: Աղօթեցիր որ Աստուած այդ գործը քեզի համար կարգադրէ, սակայն ուրիշ մը վարձեցին: Արդեօ՞ք աղօթքդ չպատասխանուեցաւ:

Ամուսնութեանդ առթիւ գեղեցիկ մատանի մը քեզի նուէր տրուեցաւ, վրան եղած քարը ադամանդ էր , ինկաւ ու կորսուեցաւ: Աղօթեցիր որ Աստուած օգնէ ու այդ թանկարժէք քարը գտնես, բայց ջանքերդ ի դերեւ ելան: Արդեօ՞ք աղօթքդ անպատասխան մնաց:

Հաւատացեալներու կեանքին մէջ չպատասխանուած աղօթքը ամենամեծ դժուարութիւնն է: Շատերս աղօթքի կը հաւատանք ու կ’աղօթենք, սակայն այնպէս կը թուի թէ մեր շատ մը աղօթքները չեն պատասխանուիր:

Ինչո՞ւ կարգ մը աղօթքներ չեն պատասխանուիր.-

Ա. Դժուարութիւնը.- Դժուարութիւնը կը կայանայ աղօթքի մը տեսակին մէջ: Երբ կ’ըսենք մեր աղօթքները չեն պատասխանուած, կը խորհինք մէկ տեսակ աղօթքի մասին, միջնորդական աղօթքը:

Միջնորդականը միայն աղօթքի մէկ տեսակն է: Մեր աղօթքները պարունակելու են պաշտամունք, փառաբանութիւն, խոստովանութիւն, նուիրում:

Յաճախ աղօթքէն սահմանափակ ակնկալութիւն ունինք:

Սկիզբէն կ’որոշենք որ Աստուած ինչպէ՞ս պէտք է պատասխանէ, եւ եթէ աղօթքը չէ պատասխանուած մեր մտածածին ու ակնկալածին պէս, դժգոհութիւնը մեր կեանքին մէջ է ու քանքատը մեր շրթներուն վրայ կը տարածուի:

Նման ակնկալութիւններով լեցուն կեանք մը կ’անտեսէ Աստուծոյ գերիշխանութիւնը: Աստուած ստիպուած չէ մեր աղօթքներուն պատասխանել այն կերպով որ մենք արդէն որոշած ու ծրագրած ենք: Նկատի առնենք կարգ մը աղօթքներ Աստուածաշունչին մէջ, որոնք պատասխանուած չեն: Մովսէս աղօթեց եւ խնդրեց խոստացեալ երկիրը մտնելու արտօնութիւն, սակայն ան Նաբաւ լեռանը վրայ Փագայի գագաթը, Երիքովի դիմացը մեռաւ: Ամբակում մարգարէն աղաղակեց- «մինչեւ ե՞րբ ով Տէր աղաղակեմ ու չլսես եւ զրկանքի համար քեզի կանչեմ ու չազատես:» Պօղոս Առաքեալ երեք անգամ աղօթեց որ իր մարմինի խայթոցը հեռացնէ, արգելք էր իր ծառայութեան: Նաեւ Գեթսեման պարտէզին մէջ մեր Փրկիչը աղօթեց տառապանքի գաւաթին հեռացման համար…բայց խմեց: Ինչպէ՞ս պիտի հասկնանք այս եւ նման պարագաները:

Միթէ Աստուած չէր լսեր: Ո՛չ, անշուշտ ոչ: Պէտք է քննենք մեր ենթադրութիւնը եւ ակնկալութիւնը, Աստուած ի՞նչ ընելու է:

Ընդհանրապէս Աստուած դրած ենք անկիւն մը եւ կ’ակնկալենք որ Ան մեր խնդրուածքներուն այո-ով պատասխանէ ու հաստատէ զանոնք: Պէտք ունինք տեսնելու թէ այո-ն եւ թէ ոչ-ը յստակ պատասխաններ են: Ուստի կը կարօտինք այն հաւատքին որ երկուքն ալ ուրախութեամբ կ’ընդունի:

Բ. Խոստումը.- Վստահութեամբ աղօթել: Վստահութեամբ եւ յարատեւութեամբ աղօթելը Յիսուս արտայայտեց երեք բառերով.-

  • Խնդրել – Տեսնելով մեր պէտքը կ’ուզենք Աստուծոյ հետ կապ պահել, գիտակցելով որ Աստուած մեր պէտքը կրնայ հոգալ
  • Փնտռել – Մեր կողմէ ջանք մը կայ – կ’աղօթենք հացի համար եւ կ’աշխատինք, կ’աղօթենք Աստուծոյ Թագաւորութեան գալուստին մասին, կը վկայենք, կ’ապրինք ու կը քարոզենք:
  • Զարնել – Ասիկա ցոյց կու տայ շարունակականութիւն մը, լուրջ ենք եւ կարեւոր կը նկատենք:
    • Համբերութեամբ Աղօթել.- Աղօթքներ երեք կերպով կը պատասխանուին, այո, ոչ, եւ սպասէ: Պէտք ունինք սպասելու, որպէսզի Աստուծոյ ժամանակացոյցին յարմարի: Կարգ մը բաներու համարկ’արժէ սպասել:
    • Անձի մը աղօթել.- Մեր աղօթքները ուղղուած են մեր Երկնաւոր Հօր: Աստուած մեր Հայրն է եւ լաւագոյնը կ’ուզէ Իր զաւակներուն համար, որոնք Իր Որդւոյն Յիսուս Քրիստոսի արիւնով փրկուած են:

Իրապէս մեր աղօթքները պատասխանուա՞ծ են: Հաւատացեալ մը իր կեանքին վերջաւորութեան ըսած է թէ իր բոլոր աղօթքներն ալ պատասխանուած են: Ան աղօթած է Հնդկաստան երթալու, բայց ստիպուած է Պուրմա երթալ: Աղօթած է կնոջ առողջութեան համար եւ ան մեռած է: Աղօթած է որ բանտէն ազատ արձակուի, բայց ամիսներով շղթայակապ հոն մնացած է: Կ’աղօթէ հոգիներու փրկութեան համար եւ տարիներ կ’անցնին մինչեւ մէկ անձ մը փրկուի:

Իր բոլոր աղօթքներն ալ պատասխանուած են:

Եզրակացնելով պէտք է ըսել թէ չպատասխանուած աղօթքներ չկան, բոլոր աղօթքներն ալ պատասխանուած են ու կը պատասխանուին, սակայն մեր ակնկալածէն ու երեւակայածէն տարբեր կերպերով: Ուրեմն հաւատքով աղօթենք:

© 2019 by Dikran Shanlian, Originally Published in «Բարի Լուր» Տարի 27,  Թիւ 231

Կեանքի Փառքը

Տիեզերքը շարունակական փոփոխութիւններու շարք մը կը ներկայացնէ մեզի: Աշխարհի սկիզբէն ի վեր ամբողջ բնութիւնը անընդհատ զարգացումի մէջ է: Բուսական աշխարհը իր բիւր գեղով եւ պերճանքով շարունակ դէպի զարգացում կը դիմէ: Քաղցրալար մեղեդիներով դայլայլող թռչուններ, ահագին պորակներ,դղրդեցնող վայրի գազաններ, լայնատարած ծովերու եւ ընդարձակ ովկիանոսներու մէջ սրարշաւ ընթացող կենդանիները՝ ամենափոքրէն այնքան փոքր, որ յիսուն միլիոնը մէկ ցորեն չի կշռէր, մինչեւ այն ահագին կէտձուկը որ երբ ալիքներուն վրայ նիրհէ հեռուէն դիտողին կապոյտ ջուրերուն վրայ տարածուած կղզի մը կը թուի, կը ձգտին դէպի զարգացում: Բնութեան հարազատ զաւակը, Աստուծոյ ստեղծագործութեան գլուխ գործոց եղող մարդն ալ բնաւ զուրկ չէ մնացած այդ ազդեցութիւններէն եւ էական պայմաններէն. ան ալ տիւ եւ գիշեր կը ջանայ հասնիլ բարգաւաճումի վերջին սահմանին եւ այս դէպի զարգացում ձգտումին ամենէն հզօր ազդակներէն մէկը եղած է փառքի սէրը մարդուն մէջ: Ամէն մարդ փառասէր է քիչ կամ շատ, եւ թերեւս ամէն մարդու իրաւունքն ալ է այն: Սակայն շատեր կը փնտռեն կեանքի փառքը աշխարհին ու անոր վայելքներուն մէջ, որուն վախճանը դուրսի խաւարը եւ կորուստն է:

Ոմանք ամէն ջանք ու տագնապ յանձն կ’առնեն մեծ հարստութեան  եւ համբաւի հասնելու համար, հազիւ կը տիրանան անոր եւ ահա «ունայնութիւն ունայնութեանց» գոռացող փողին ազդարար ձայնը կը լսեն ու յուսահատութեան անյատակ անդունդին մէջ կը խորասուզուին: Հազիւ կ’ըսեն «արդ ո՛վ իմ անձս կե՛ր, խմէ՛ եւ ուրախ եղիր», եւ ահա նոյն գիշերը իրենց հոգին կը պահանջուի:

Խումբ մը երիտասարդ հրավառ կը փնտռեն զայն ֆիզիքական հանգիստի ու անդորրութեան մէջ. սակայն զուարճութիւններու, զազիր հաճոյքներու սէրը եւ շուտով հարստանալու բուռն տենջանքը թառամեցուցած է շատերու կեանքը: Եւ ոմանք թէպէտեւ բնաւ դիտաւորութիւն ունեցած չեն ինքզինքնին մամոնային նուիրելու, բայց ջանացած են ընել ինչ որ Քրիստոս Ինքը անկարելի հռչակած է. կը ջանան շարունակ ծառայել իրենց Արարիչին՝Աստուծոյ եւ մամոնային միանգամայն:

Այս կեանքը երիտասարդին համար գեղեցիկ ու ոլորապտոյտ ճամբու նման է ուր ամէն բան վարդագոյն կը տեսնէ, եւ որուն երկու կողմերը տարածուած քաղցրաբոյր ծաղիկներ կը հրապուրեն զինք: Այսպէս ան աշխարհը կը նկատէ լոկ իբրեւ զբօսավայր մը՝ ուր կը մտնէ ապագայ երջանկութեան ու հաճոյքներու համար մեծամեծ յոյսերով: Եւ քաղցրահամ պտուղներուն համը առնելով, աւելի խանդոտ կ’աճապարէ աւելի յառաջ երթալու եւ հասնելու հոն՝ ուր կ’երեւակայէ թէ ամէն բան աւելի գեղեցիկ պիտի ըլլայ: Հետզհետէ յառաջ կ’երթայ եւ ահա սաղարթախիտ ծառերը կը սկսին տժգունիլ, անուշահոտ ծաղիկները կը սկսին թառամիլ, պտուղները կ’աներեւութանան, եւ մէյ մըն ալ կը տեսնէ որ հասած է անապատային ամայութեան մը մէջ: Մեծ բան մըն է երիտասարդ ըլլալ ունենալ ազնիւ սիրտ, սիրտ մը ճշմարտութեան ընդունակ. եւ ոչ թէ ունակութիւններէ կաշկանդուած, կանգնիլ կեանքի սեմին վրայ լի եռանդով եւ յոյսով: Քրիստոնէութեան զրահովը պաշտպանուած եւ վսեմ ու վեհանձն նպատակներով ներշնչուած գործել:

Դարձեալ հազարաւորներ բիւրաւոր բաներու մէջ կը փնտռեն իրենց կեանքի փառքը: Միքայէլ Անճելօ եւ Ռաֆայէլ կը զգային զայն գտած ըլլալ բնութեան գեղազուարճ տեսարանները նկարելուն մէջ: Ուրիշ մը իր մենարանին մէջ փակուած վեհ քերթուածներ շարադրելուն ու քաղցրալուր մեղեղեդիներ յօրինելուն մէջ: Կեսար եւ Նաբոլէոն կարծես կը տիրանային անոր քանդելուն, աւերելուն, իրենց դրացի ազգերը նուաճելուն ու աշխարհակալութեան մէջ:

Եւ սակայն Նազովրեցի Յիսուսին նայեցէք, այն երկնառաք երիտասարդին, ուր Իր փառքը կը փնտռէր մոլորեալ ոչխարը բարերար հովիւին խնամքներուն յանձնելուն եւ զանոնք առատ արօտավայրեր եւ յաւիտենական կեանքի շաւիղները առաջնորդելուն մէջ, եւ շարունակ «Սիրեցէք զիրար» քարոզելուն մէջ, եւ յիրաւի գտաւ ու կը վայելէ զայն: Երջանկութիւնը ու փառքին պսակը հոգիին ուրախութիւնն է, որ կը ծորի անձնուրաց սէրէն. սէր առ Աստուած, սէր առ մեր ընկերը: Մեր ընկերներուն հետ մեր առնչութիւններուն մէջ ալ մեր անձնուրաց սիրոյն խորութիւնովը, անկեղծութիւնովը ու տարածութիւնովը կը չափուի մեր երջանկութիւնը: Սիրով լեցուած հոգին կրնայ երջանիկ ըլլալ կեանքի ամենէն դժուարին եւ ամենէն դժնդակ պարագաներուն մէջ, նոյնիսկ երբ զուրկ է ամէն հաճոյքէ, այ՛ո նոյն իսկ երբ մարմինը ցաւերով կը կեղեքի: Մարդ կրնայ իր կեանքի փառքին հասնիլ երբոր հոգին կատարեալ համերաշխութեան մէջ կը գտնուի իր Աստուծոյն հետ: Եւ աւելի մասնաւորելով ան կապակցութիւն ունի հոգիի զարգացումներուն հետ: Ան ուրախութիւն մըն է կամ գոհացում մը, որ անբաժան կերպով միացած է սիրոյ հետ:

Ուստի ո՛վ մարդ, դուն որ այսչափ մտաւոր կարողութիւններով եւ բարոյական նկարագիրով օժտուած ես, գիտցիր թէ անասուն մը չես, որուն մտքին մէջ անասնական համակրութիւններ եւ կիրքեր կը տատանին: Քու կեանքիդ փառքը մի՛ դներ երբէք աշխարհային վաղանցուկ բաներու վրայ, որոնք փոքր նաւակի մը պէս լեռնահանգոյն, բարձրացող փրփրադէզ ալիքներուն խաղալիք կ’ըլլայ: Քեզի համար կեանք մը կայ անվախճան, կեանք մը Աստուծոյ եւ հրեշտակներուն  ընկերակցութեան մէջ. փնտռէ քու Տէր Աստուծոյդ կեանքիդ բոլոր օրերուն մէջ: Լայն բաց հոգիդ մաքուր եւ սուրբ զգացումներու առջեւ, փարէ Փրկչին, եւ Ան այս մահառիթ տատասկներէն պիտի ազատէ քեզ անվթար եւ ապահով. պիտի մօտեցնէ, պիտի տանի քեզ կեանքիդ իրական փառքին, յաւիտենականութեան, եւ Աստուծոյն:

Տիգրան Շանլեան

© 2019, Dikran Shanlian 

 

Աստուած Ո՞ւր Է

Տարեվերջին ընկերութիւններ, կազմակերպութիւններ եւ հաստատութիւններ վերատեսութեան ենթարկելով անցնող տարուան ամիսները կը ծրագրեն նոր ծրագիրներով եւ նոր կերպերով սկսիլ Նոր Տարին ի մտի ունենալով յաջողակ տարի մը թեւակոխել եւ յառաջխաղացք արձանագրել:

Մեզի, հաւատացեալներուս համար ալ լաւագոյն ժամանակն է քննութիւն մը կատարելու, տեսնելու մեր նախասիրութիւնները:

Արդեօք մեր ժամանակը ինչպէ՞ս կ’անցնենք, եւ կարեւորագոյնը, մեր յարաբերութիւնը Աստուծոյ հետ: Աւելի մօտեցա՞ծ ենք ու մեր յարաբերութիւնը ջերմացա՞ծ է անցնող ամիսներուն, եթէ ոչ հեռացած ենք եւ օտարացած:

Ահաւասիկ 2018-ը տարին մայրամուտի մէջ է. ժամանակ յատկացնենք լուրջ անձնաքննութիւն մը կատարելով հարցնենք – Աստուած առաջնակարգ տեղը ո՞ւնի իմ կեանքիս մէջ:

Ընդունելով մեր ներկայ վիճակը, սրբագրուելով նոր ուղղութիւն ունենալը կը դնէ մեզ շիտակ հունի մէջ:

Յիսուս ըսաւ. «Քու Տէր Աստուածդ սիրես քու բոլոր սրտովդ եւ քու բոլոր անձովդ ու քու բոլոր մտքովդ: Այս է առաջին ու մեծ պատուիրանքը: Մատթէոս 22:37-38

Տիգրան Շանլեան

«Քաջալերուած եմ»: Praise for Pastor Shanlian’s Book from AMAA Executive Director/CEO

Սիրելի Տիգրան,

 

Մօտ տասը ամիս է որ «քաջալերանք»դ գրասեղանիս վրայ տեղ գրաւած է եւ կ’սպասէ որ արձագանգեմ:

Խորագիրը արդէն Քրիստոնէական կեանքի հարազատ դրսեւորումներէն մէկն է, վեր բարձրացնելով ընկճեալն ու յուսահատը, տկարն ու պարտեալը:

Արարումդ՝ գրասեղանիս հարդակի վրայ իր հանգիստին մէջ իսկ արդէն տասը ամիս է որ կը պատգամէ ինծի, շատ հաճախ իր տասը գիրերով, զիս վեր առնելով բնական ճնշումներու ծանրութենէն եւ կամ մտքի բեռնաւորութիւնէ:

Քրիստոնէական կեանքի գործնական կիրարկման յատկանիշներէն մէկն է քաջալերանքը, զոր կը փխի անանձնական սերէ մը, մեր փրկչին ապրած կեանքի կենդանի օրինակով:

Աստուածաշունջը եւս գրքիդ կողքի ճակատին կը ժպտայ կարծես, թարգմանը հանդիսանալով Անոր շունջէն փխած ամէն մէկ գրքին: «66 Ինքնատիպ Գրութիւններ», որոնք արտաշնջումն են Աստուծոյ Խօսքին արտայայտութիւնը եղող 66 կտակուած գիրքերուն:

Մեծապէս կը գնահատեմ 66 խորագիրներու տրամադրած մտածումի եւ խոկումի պահերդ եւ անոնցմէ փխած սրտափուխ յոյս ներշնջող արտայայտութիւններդ:

Կը գնահատեմ նաեւ «Աւետարանչական»ով ընկալուած ըլլալու խորդհուրդդ, ուր քաջալերանքով զինուած եւ զայն սերմանած «Աւետարանչական»ի հարիւրամեակը կը ներբողէս:

Շնորհակալ եմ մակագրուած օրինակին համար եւ կը հաւաստիացնեմ թէ ստեղծագործութիւնդ իր նպատակին հասած է ինծի համար:

Դուն ալ արժանի ես քաջալերանքի, որուն Աստուածային աղբիւրէն փխած առատ օրհնութիւնը թող այս տօնական օրերուն թափի վրադ:

Կը խնդրեմ արտատպելու իրաւունքը, որու հետ նաեւ ընկերակցող թուային օրինակ մը 29որդ գրութենէդ 59որդ էջին վրայ:

Բարի Մաղթանքներով՝

 

Զաւէն

 

 

Zaven Khanjian

Executive Director / CEO

Armenian Missionary Association of America, Inc.

31 West Century Road

Paramus, NJ 07652
Telephone:  201.265.2607